Χρονικο εξημερωσης ενηλικου κοκατιλ

Συζήτηση με θέμα Χρονικο εξημερωσης ενηλικου κοκατιλ, που ξεκίνησε από Lianita, στο Forum 'Παπαγάλοι Γενικά' του PetBirds, 5 Μαϊ 2009.

  1. Lianita

    Lianita PB New Member

    Παιρνοντας την ιδεα απο τον Κο Βασιλη(Αλομπάρ) ο οποιος καταγραφει τις εμπειριες του απο την εξοικιωση της ροζελας του, αποφασισα να κανω κατι παρομοιο σχετικα με τα κοκατιλ.
    Εχοντας ηδη εξημερωσει το δικο μου κοκατιλ το οποιο ηταν ηδη δυο χρονων οταν τον αγορασα, μια φιλη μου ζητησε την βοηθεια μου για να εξημερωσει και το δικο της, το οποιο ειναι στην ιδια
    σχεδον ηλικια. Δεχτηκα με χαρα γιατι θεωρουσα κριμα να μην μπορει να χαρει τα θετικα αποτελεσματα που προσφερει η συμβιωση με ενα τοσο καλογνωμο ειδος παπαγαλου. Η ιδια, μη εχοντας σχετικη εμπειρια ειχε αγορασει το δικο της βλεποντας ποσο καλο κ ηρεμο ηταν το δικο μου. Ως αποτελεσμα ειχε εγκαταλειψει την προσπαθεια γιατι ο μικρος της φιλος τσιμπαγε πολυ δυνατα(για κοκατιλ) και οταν προσπαθουσε να το πιασει αρχιζε να πεταει σαν μανιασμενο μεσα στο κλουβι.Το λαθος που κανουν οι περισσοτεροι νεοι ιδιοκτητες παπαγαλων ειναι να συγκρινουν ενα ηδη εκπαιδευμενο πουλι με το μη εξημερωμενο δικο τους. Καθε παπαγαλος κατα τη γνωμη μου, ακομα και ο πιο αγριος, κρυβει μεσα του εναν υπεροχο χαρακτηρα αλλα για να τον βγαλουμε προς τα εξω υπαρχει μια μεγαλη διαδικασια με κυριους αξονες την υπομονη και την αφοσιωση.
    Οταν εφερα τον παπαγαλο στο σπιτι μου το πρωτο που εκανα ηταν να τον βαλω σε ενα μερος οπου θα ειχε αρκετη αποσταση απο μας αλλα ταυτοχρονα θα ηταν σε θεση να μας παρατηρει. Το πουλακι ηταν παρα πολυ φοβισμενο αφου ειχε αλλαξει περιβαλλον και καθοταν αμιλητο. Καποια στιγμη, λιγη ωρα αργοτερα αρχισε να τρωει, το οποιο ηταν πολυ καλο σημαδι. Την επομενη μερα το κοκατιλ μου(το οποιο ειναι ελευθερο στο σπιτι παρουσια μας) αποφασισε να τον επισκεφτει. Βλεποντας οτι το κοκατιλ της φιλης μου ηταν ηρεμο στην παρουσια ενος "συμπατριωτη"του του ανοιξαμε την πορτα και μπηκε. Αυτη ηταν η αρχη μιας υπεροχης φιλιας. Απο τοτε αρνειται να παει στο κλουβι του και να αφησει πισω τον κολλητο του. Στις αρχες ειχα ενστασεις γι'αυτη την συμβιωση καθως ειχα διαβασει οτι οταν ειναι δυο πουλια μαζι κανουν την εξημερωση δυσκολοτερη. Αποφασισα ομως οτι καθως το δικο μου ειναι ηδη εξημερωμενο, η σχεση του μαζι μου θα μπορουσε να γινει παραδειγμα προς μιμηση για το αλλο παπαγαλακι.Αλλωστε ειναι και τα δυο αρσενικα.
    Απο την πρωτη κιολας μερα της συμβιωσης το κοκατιλ μου προσπαθησε να βοηθησει τον φιλο του να συνηθισει. Πηγαινε στην κορυφη του κλουβιου και τον καλουσε με διαφορα σφυριγματα να ανεβει και ο αλλος μαζι του. Φυσικα αυτα τα πραγματα θελουν χρονο και δεν γινονται οι αλλαγες εν μια νυκτι. Λιγες μερες αργοτερα αποφασισα να τον βγαλω απο το κλουβι για να δω αντιδρασεις.

    Διαπιστωσα οτι το ραμφος του ειναι διπλασιο απο του δικου μου και ο πονος του τσιμπηματος πολυ πιο δυνατος εως ανυποφορος, συνεπως χρησιμοποιησα πετσετα. Την στιγμη που τον ακουμπησα στα ποδια μου και αφαιρεσα την πετσετα αρχισε να πεταει μεσα στο σπιτι και παραλιγο να εχουμε θυματα, καθως μην γνωριζοντας τον χωρο επεσε πανω στο παραθυρο. Ευτυχως δεν ειχε σπασει κανενα φτερο ουτε εφερε τραυματα. Αμεσα του κοψαμε τα φτερα, για την ασφαλεια του και τον ξαναβαλαμε στο κλουβι. Ηταν πολυ νωρις για την αρχη της διαδικασιας εξημερωσης.Φοβοταν παρα πολυ. Τις επομενες εβδομαδες απλα τον αφησα να μας συνηθισει. Καποια στιγμη, διαβαζοντας την γλωσσα του σωματος του, διαπιστωσα οτι ηταν πολυ πιο ηρεμος και ειχε αρχισει να νιωθει ανετα.Τον ξαναβγαλα, εχοντας το κοκατιλ μου στον ωμο μου ωστε να νιωθει μεγαλυτερη ασφαλεια.

    Περιεργως ηταν πολυ πιο ηρεμος. Εφυγε μια-δυο φορες απο πανω μου αλλα επειδη του ειχα κοψει τα φτερα δεν μπορουσε να παει μακρυα και να τραυματιστει. (Οπως εχω ξαναπει σε αλλο ποστ θεωρω το κοψιμο των φτερων των παπαγαλων αναγκαιο κακο σε ορισμενες περιπτωσεις. Για παραδειγμα το δικο μου κοκατιλ δεν χρειαστηκε κοψιμο των φτερων για να το εξημερωσω.)
    Τον ξαναφερα στα ποδια μου και εμεινα ακινητη για ωρα για να μην τον ταραξω. Η πετσετα ομως ηταν κοντα του (οχι πανω του, αλλα διπλα του). Το μυστικο εδω ειναι να του μιλας με ηρεμη και σταθερη φωνη για να τον ηρεμησεις. Εκανα και την αποπειρα να τον χαιδεψω στο κεφαλακι και με αφησε για ωρα. Καποια στιγμη εκανε εναν σαλτο πανω στο χερι μου και περιεργως δεν με τσιμπησε. Συνεχισα να του μιλαω για ωρα και να του σφυριζω. Φαινοταν αρκετα ηρεμο και πηρα το θαρρος και πλησιασα πιο κοντα και το φιλησα στο κεφαλακι. Παλι δεν εκανε προσπαθεια να με τσιμπησει. Δυο μερες αργοτερα(δηλαδη χτες!) τον ξαναεβγαλα απο το κλουβι. Ακομα βεβαια σε αυτη τη φαση οταν με βλεπει να πλησιαζω βγαζει τον γνωστο συριστικο ηχο των κοκατιλ.
    Ξανα προσπαθησε να φυγει αλλα τον σταματησα μαλακα με τα χερια μου και περιεργως δεν με τσιμπησε. Εβγαλα την πετσετα τελειως απο την περιοχη ορασης του και τον αφησα ελευθερο πανω μου. Αρχισε να παιζει με το φερμουαρ της φορμας μου και με αφησε να τον χαιδεψω. Συντομα του εριξα σπορακια και αρχισε να τρωει. Ομως ακομα (φυσικα) δεν νιωθει τελειως ανετα. Οταν κουναω τα χερια μου με παρατηρει επιφυλακτικα. Οσοι φιλοι διαβαζουν αυτες τις γραμμες να μην ξεχνανε οτι στην αρχη ειδικα ειναι μια κατασταση ενα βημα μπροστα και δυο πισω. Μια καλη μερα δεν ισοδυναμει με την επιτευξη του στοχου μας. Χρειαζεται χρονος και μεγαλη επιμονη εκ μερους μας. Να τονισω, οτι η μεθοδος που χρησιμοποιω δεν ειναι ενδεικτικη του πως πρεπει να γινει η εξημερωση αλλα μια απλη παραθεση της προσωπικης μου εμπειριας. Ενα βασικο πραγμα που συνειδητοποιησα ειναι οτι καθε πουλι, εστω και του ιδιου ειδους ειναι διαφορετικο. Το εν λογω κοκατιλ ειναι πολυ πιο δυσκολη περιπτωση απο το δικο μου καθως ειναι αρκετα πιο νευρωτικο, θελει περισσοτερο χρονο προσαρμογης και ειναι αρκετα μεγαλυτερο σε μεγεθος κατι που κανει τα τσιμπηματα ιδιαιτερα επιπονα. Δυστυχως για να καταφερει καποιος να κανει ενα κοκατιλ να συνηθισει τα χερια πρεπει να ανεχτει καποια τσιμπηματα εως οτου ο παπαγαλος καταλαβει οτι με το να τσιμπαει δεν καταφερνει τιποτα, οποτε και επιλεγει να σταματησει. Για την περαιτερω εξελιξη των πραγματων θα ενημερωνω το ποστ. Ελπιζω να μπορω να βοηθησω καποιον η καποιους φιλους με παρομοια προβληματα.
     
  2. Αλομπάρ

    Αλομπάρ PB New Member

    Αγαπητή Lianita, λες να δημιουργήσουμε trend στο φόρουμ;

    Αυτά που διάβασα εμένα προσωπικά με βοήθησαν γιατί αναγνωρίζω πολλά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς να είναι ίδια και στη δικία μας ροζέλλα.

    Βέβαια δεν έχουμε άλλο παπαγαλάκι σπίτι μας, οπότε ούτε λόγος να γίνεται να ανοίξουμε το κλουβί ή κάτι τέτοιο.

    Προς το παρόν και εμείς είμαστε σε κατάσταση αναμονής και τον παρατηρούμε και μας παρατηρεί από απόσταση ασφάλειας...

    Συνέχισε να παίρνουμε και εμείς ιδέες...

    Φιλικά,
    Αλομπάρ (Βασίλης-Βίκυ)
     
  3. Lianita

    Lianita PB New Member

    Αγαπητοι Βασιλη και Βικυ, η ιδεα ηταν δικη σας και πραγματικα πολυ ενδιαφερουσα. Μακαρι να δημιουργηθει τρεντ και ολοι οι φιλοι/ιδιοκτητες παπαγαλων να καταγραφουν τις εμπειριες τους, καθως καθε ειδος εχει διαφορετικες αντιδρασεις κ απαιτησεις.
    Οι εξελιξεις απο την εξημερωση του κοκατιλ το οποιο εχω αναλαβει ειναι οι εξης: Εδω και τρεις μερες τον αφηνω ελευθερο στο τραπεζι της κουζινας μαζι με τον δικο μου. Τους εχω αφησει ενα πιατακι με ψωμι(το οποιο λατρευουν τα κοκατιλ) και σπορακια καθως και μερικα παιχνιδακια κ παιζουν για ωρες.
    Σκεφτηκα οτι ειναι πιο σημαντικη η εξοικιωση του με τον εξω χωρο, δηλαδη εκτος κλουβιου, για αρχη. Σημερα εκανα ξανα βηματα προσεγγισης. Τον εβαλα πανω μου και δεν εφυγε. Επαιζε και παλι με το φερμουαρ. Ακομα φοβαται βεβαια αλλα ειναι πολυ πιο ηρεμος. Οταν του δινω φιλακια φαινεται οτι τα δεχεται ευχαριστα αλλα δεν ειναι ιδιαιτερα θετικος απεναντι στα δαχτυλα. Στη συνεχεια τον ανεβασα στον ωμο μου μαζι με το δικο μου κοκατιλ, οπου φαινεται αρκετα ανετος. Δεν εκανε καμια κινηση να με τσιμπησει. Μαλιστα περπατησα μεσα στο σπιτι και εκανα και καποιες δουλειες και δεν φαινοταν να ενοχλειται καθολου.
    Γενικα ο ωμος ειναι ενα μερος οπου αισθανονται ασφαλεια. Ορισμενες θεωριες λενε οτι οταν ο παπαγαλος ειναι στον ωμο του ιδιοκτητη, αισθανεται οτι ο ιδιος ειναι το αφεντικο. Απο προσωπικη εμπειρια δεν παρατηρησα κατι τετοιο. Αντιθετα βοηθησε πολυ στην εξημερωση του δικου μου κοκατιλ.
    Σε γενικες γραμμες ειμαι αισιοδοξη. Μπορει να παρει πιο πολυ χρονο απο οτι υπολογιζα αλλα ο στοχος τελικα δεν ειναι πολυ μακρινος. Οι νευρωσεις και τα μανιωδη πεταγματα εχουν μειωθει στο ελαχιστο.
    Κλεινοντας να αναφερθω σε κατι που ειπε ο φιλος Βασιλης. Το γεγονος οτι εχετε ενα πουλακι και οχι δυο ειναι πλεονεκτημα. Εγω δεν ηθελα να τα βαλω χωριστα γιατι ηδη το εκανε παρεα στο αλλο και θα ηταν πολυ σκληρο να τα απομονωσω για να μπορεσω να εξημερωσω το ενα. Το μονο θετικο ειναι οτι το ενα ειναι ηδη εξημερωμενο και μπορει ισως να δωσει στον φιλο του ενα θετικο παραδειγμα ως προς τη σχεση του με μενα.
     
  4. MARY

    MARY PB New Member

    :)Αγαπητοί φίλοι Lianita, Βίκη & Βασίλη. Πραγματικά δημιουργείτε trend με τα ημερολόγια. Και, χαίρομαι ιδιαιτέρως γιατί μου λύνετε διάφορες απορίες μιας και εδώ και λίγο καιρό αποφάσισα, να "υοθετήσω" μία συγκεκριμένη ροζέλα από το pet φίλης. Η πλάκα με μένα είναι ότι για κάποιους πρακτικούς λόγους δεν την πήρα ακόμη, αλλά περνάω και λέω ένα "γεια" στη φίλη με το pet και επι της ευκαιρίας γνωρίζομαι καλύτερα και με τον νέο φιλαράκο μου. Ήδη -νομίζω- ότι αρχίζει να με συνηθίζει λίγο. Σήμερα που πήγα, φοβήθηκε πολύ λιγότερο από πριν. Δεν φεύγει πίσω για να με αποφύγει. Μου είπαν λοιπόν, ότι καλό θα είναι όταν πάρω τη ροζέλα σπίτι, να της σκεπάσω το κλουβί με ένα ελαφρύ ύφασμα, ώστε να μην μας βλέπει και τρομάζει, για 24 ώρες περίπου, και, μέσα σ'αυτό το διάστημα θα συνιθήσει τις οσμές του σπιτιού, τις δικές μας, τους θορύβους κ.λ.π. Και βέβαια μετά το "ξεκουκούλωμα" να μην κάνουμε απότομες κινήσεις κοντά της, ή απότομες φωνές (μεταξύ μας), γενικά να έχουμε λίγο το νού μας για αρχή. Εσείς τα έχετε δοκιμάσει αυτά;Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω, αν θα δοκιμάσω να του δίνω που και που με το χέρι μου έξω από το κλουβί, κομματάκι φρυγανιάς, φρούτου ή κάτι τέτοιο, θα αρχίσει να με εμπιστεύεται πιο εύκολα, ή είναι καλύτερα στην αρχή να μην την πολυπλησιάζω και να της δώσω αρκετό χρόνο προσαρμογής;
     
  5. ShadyLady

    ShadyLady PB Member Article Writer

    Ότι δεν θα πρέπει να κάνετε απότομες κινήσεις, να φωνάζετε και γενικά ο,τιδήποτε μπορεί να φοβίσει το πουλί σαφώς και είναι έτσι, μιας και θα είναι σε έναν εντελώς καινούριο χώρο και δεν θα ξέρει τα πρόσωπα και τους θορύβους του σπιτιού.

    Για το σκέπασμα δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά μπορείς να σκεπάζεις ένα μέρος του κλουβιού το βράδυ. Το πρωί καλό θα είναι να μην την σκεπάζεις γιατί είναι κάτι σαν τιμωρία μιας κι αυτά τα πουλιά ζουν και δραστηριοποιούνται την ημέρα.

    Φυσικά και μπορείς να δίνεις στη rosella σου διάφορες λιχουδίτσες, αλλά τώρα που είναι αρχή θα σου πρότεινα να μην το κάνεις. Μετά από κάποιες μέρες μπορείς να αρχίσεις να την πλησιάζεις, να της μιλάς γλυκά και ήρεμα και να της δίνεις την έκαστοτε λιχουδιά, που καλό θα ήταν να της την δίνεις έχοντας το χέρι σου έξω από το κλουβί έως ότου σε συνηθίσει. Μόλις δεις ότι έρχεται χωρίς κανέναν ενδοιασμό για να πάρει την λιχουδιά, θα μπορείς να αρχίσεις να βάζεις το χέρι σου μέσα και να της την δίνεις (πάντα με αργές και ήρεμες κινήσεις).
     
  6. MARY

    MARY PB New Member

    :)Σ'ευχαριστώ Αναστασία. Θα ανεβάσω φωτό όταν την πάρω για να με βοηθήσετε να μάθω τι είδους ροζέλα είναι. Υποθέτω ότι είναι ή gibson ή eastern, στο pet δεν ξέρουν να μου πουν. Σε ποιο σημείο του σπιτιού είναι καλύτερη θέση; Στο μπαλκόνι απευθείας με τα άλλα μου πουλιά, ή στο σαλόνι δίπλα στο παράθυρο για να μας βλέπει πιο πολύ μήπως μας συνηθήσει πιο γρήγορα; (εκεί είμαστε τις περισσότερες ώρες):confused:
     
  7. kwnstantina

    kwnstantina PB New Member

    Συγχαρητήρια παιδιά...είστε απολαυστικοί.
    Εμείς είχαμε το θηλυκό κοκατίλ 3 μήνες, όταν αποφασίσαμε να πάρουμε και ένα αρσενικό... Όταν τον πήγα στο σπίτι...τον έβαλα αμέσως στο κλουβί...(το οποίο είναι ανοιχτό από πάνω)...και περίμενα να δω αντιδράσεις. Αυτός ήταν σφιγμένος...και φοβισμένος από τη μεταφορά. Αυτή πήγε κοντά του σχεδόν αμέσως..(στα πρώτα 15 λεπτά)... Σε λίγες ώρες... βγήκε για την περιοδία της στο σπίτι...αλλά δεν ήταν όπως κάθε μέρα...πέταγε επιδεικτικά...άνοιγε συνέχεια τα φτερά της κοντά του...κρεμόταν ανάποδα στο ξύλο του σύνθετου... (σαν να τον προκαλούσε να πετάξει κι εκείνος), σαν να του έκανε ''μαγκιές''. Αφού είδε ότι δεν την ακολουθεί... ξαναμπήκε στο κλουβί...και του έκανε παρέα...για τρείς ολόκληρες μέρες... πράγμα ασυνήθιστο για 'κείνην. Μετά...βγήκε αυτή, κι αυτός την ακολούθησε. Τώρα πια...μετά από ένα μήνα συμβίωσης...πάνε παντού μαζί... Αχχχχ!

    Υ.Γ.
    Το μόνο κακό της υπόθεσης είναι... πως ο έρωτάς τους είναι ακόμα ''πλατωνικός''...
    Τους αγοράσαμε και φωλιά, την οποία δεν καταδέχτηκαν... κλάψ! :(
    (ας ελπίσουμε πως θέλουν το χρόνο τους)... :)
     
  8. sevi

    sevi PB New Member

    Φίλη μου τα παπαγαλάκια δεν νομίζω να έχουν τόση ανάγκη να γνωρίσουν τις οσμές! Το θέμα με το σκέπασμα είναι μεγάλο! Είχα 2 λαβμπερντς όταν λοιπόν έκαναν φασαρία σκέπαζα το 1/3 του κλουβιού, συνηθώς δεν σταματούσαν, στο καπάκι λοιπόν σκέπαα τα 2/3, τότε συνήθως σταματούσαν. Αν όμως ήταν ανυπάκουα το σκέπαζα για λίγο ολόκληρο και΄μετά δεν έβγαζαν κιχ! Επομένως για τα παπαγαλάκι είναι τιμωρία και αν θέλεις να χρησιμοποιήσεις αυτήν την μέθοδο ως τιμωρία, τότε γιατί να το κάνεις αυτό από την πρώτη κι όλας μέρα? Δεν μου φαίνεται και πολύ καλή αρχή! Μπορεί να κάνω και λάθος! Η γνώμη μου είναι όταν παίρνουμε ένα πουλάκι να το αφήνουμε στην ησυχία του και σιγά σιγά να το πλησιάζουμε!
    Καλή τύχη!
     
  9. MARY

    MARY PB New Member

    Sevi, έτσι μου είπαν να κάνω από το petshop, το οποίο έχει μία κυρία που λατρεύει τα ζώα της και είναι και φίλη και γνωρίζει αρκετά. Από όσο ξέρω όλα τα ζώα & πουλιά καταλαβαίνουν άριστα από οσμές και θορύβους. Αυτό το καταλαβαίνεις αν τα παρατηρήσεις λίγο. Μαθαίνουν. Πάντως ο παπαγάλος μου, δεν είχε πρόβλημα με το σκέπασμα της μισής πλευράς του κλουβιού τότε. Σκέπασα μόνο το πίσω μέρος που "έβλεπε" στο δωμάτιο με εμάς, και είχε ελεύθερο όλο το μπροστινό μέρος που "έβλεπε" στο μπαλκόνι. Και ήταν ήρεμος για πρώτη μέρα. Αυτό το έκανα το απόγευμα που τον πρωτοέφερα, και, το άλλο πρωί το έβγαλα. Όσο για το θέμα της τιμωρίας, δεν πιστεύω σε αυτό. Όταν το παρακάνει με τις φωνές (που ένα μήνα και κάτι που τον έχω, δεν ενοχλεί και ιδιαίτερα, έχει κάποιες στιγμές που δυναμώνει τη φωνή), του μιλάω ήρεμα και μαλακά, και σταματάει και με περιεργάζεται. Και μετά τιτιβίζει, ή σφυρίζει χαμηλά σαν να μουρμουράει.
     
  10. Wind-sa

    Wind-sa PB Member


    ...κατά τι γνώμη μου δεν ειναι καθόλου τακτική αυτή...
    από τη αρχή του έχετε κάνει μεγάλο σοκ βγάζοντας το εξω χωρίς να ξέρει το περιβάλλον... τον βάλετε στο κλουβί μαζί με ενα άλλο παπαγάλο χωρίς να κάνετε καμία καραντίνα... και στι συνέχεια τα χωρίσατε... είναι κι αυτό μεγάλο στρες για το πουλί... διάβασε πως πρέπει να γνωρίζονται τα δυο πουλιά... Γιατι χρησιμοποιείς τη πετσέτα? Βιάζεσαι? Τον έχεις κάνει να σε φοβάται τη πετσέτα... . το καημένο το πουλάκι που χτυπήθηκε στο παράθυρο... δεν κλείσατε τησ κουρτίνες??? Και μετα αμέσως άλλο σοκ... κόψιμο φτερών!
    Αυτό δεν ειναι εξημέρωση... απλά σε συνήθισε επειδή δεν μπορεί να φύγει πουθενά ... δεν μου φαίνεται να έχει την εμπιστοσύνη. (δηλαδή θα προτιμήσει να κάθεται πάνω στη ντουλάπα αντί να κατέβει μόνο του να των χαϊδέψεις). Λάθος τακτική. Μεγάλο στρες για παπαγάλο.

    ...είναι απλά τη γνώμη μου...
    Φιλικά.
     
  11. sevi

    sevi PB New Member

    Wind-sa θα συμφωνήσω και εγώ μαζί σου!
    Δεν πρέπει να πανικοβάλουμε τα πουλάκια!
     
  12. Lianita

    Lianita PB New Member

    Με την σειρα μου θα συμφωνησω μαζι σας. Σκοπος αλλωστε του ποστ ειναι να γνωστοποιησουμε τις μεθοδους μας, ελαττωματικες κ μη, προκειμενου να εκφρασουν τα μελη τις αποψεις τους και να μαθουμε απο τα λαθη μας. Καθως τα περισσοτερα μελη του φορουμ ειναι ερασιτεχνες η αρχαριοι(μεσα σ'αυτους και γω), ειναι λογικο να κανουμε τις λαθος κινησεις τις οποιες και πρεπει να διορθωσουμε. Τονισα αλλωστε οτι η τακτικη μου δεν ειναι σε καμια περιπτωση ενδεικτικη του πως πρεπει να εξημερωθει ενας παπαγαλος. Τα πιο πολλα σημεια δεν εχουν να κανουν με το τι πρεπει να κανει ενας αρχαριος ιδιοκτητης παπαγαλου αλλα κυριως με το τι ΔΕΝ πρεπει να κανει.
    Ηταν οντως πολυ νωρις κ γι'αυτο στις αρχες τον αφησα να συνηθισει μαζι μας απο μακρυα. Με το δικο μου κοκατιλ δεν ειχα τετοια προβληματα γιατι ηταν λιγοτερο νευρικο κ χρειαστηκε λιγοτερη προσπαθεια. Συνειδητοποιησα λοιπον, οπως εγραψα, οτι καθε πουλακι εχει διαφορετικη προσωπικοτητα και θελει διαφορετικη μεταχειριση κ αυτο ειναι το σοβαροτερο μαθημα που πηρα απο αυτη την εμπειρια.
    Η καραντινα στην συγκεκριμενη περιπτωση δεν αισθανθηκα οτι ηταν απαραιτητη καθως το πουλακι ηταν φιλης μου, κ ειχε εξεταστει οπως κ τα δικα μου. Δεν το πηρα απο πετ σοπ ωστε να νιωθω ανασφαλεια μαζι του ως προς την υγεια του.
    Ειναι λογικο οτι μετα την εξημερωση του επεστρεψε στην φιλη μου στην οποια και ανηκει και αν και ολοι στεναχωρηθηκαμε γιατι τον ειχαμε συνηθισει κ αγαπησει, ετσι επρεπε να γινει. Για παραδειγμα οταν αγοραζουμε ενα πουλι απο πετ σοπ, κ το εν λογω πουλι μοιραζεται το κλουβι του με αλλα πεντε η δεκα, τοτε δεν τους δημιουργουμε στρες λογω αποχωρισμου?

    Μαιρη-->Γενικα οι παπαγαλοι χρειαζονται καποιες ωρες μεσα στην μερα για να βγαλουν το αχτι τους με το σφυριγμα. Ειναι ζωτικο για εκεινους. Οταν ομως ειναι ωρες κοινης ησυχιας κ προκαλει αρκετη φασαρια, μπορει καποιος να αποσπαει θετικα την προσοχη τους με το να το βγαζει απο το κλουβι κ να παιζει μαζι τους. Τα δικα μου δεν τα σκεπαζω ποτε κ τα βαζω κοντα μου οταν κοιμαμαι. Παραδοξως δεν αρχιζουν ποτε το σφυριγμα πριν ξυπνησω. Για εναν εργαζομενο ιδιοκτητη ειδικα αυτος ο τροπος ειναι αρκετα ευχρηστος καθως οι παπαγαλοι δεν ξερουν τι θα πει σαββατοκυριακο κ αργιες! Οι παπαγαλοι ειναι πουλια της συνηθειας. Αν ο δικος σου συνηθιζει να ξυπναει μαζι σου στις 7-7.30 το πρωι ολη την εβδομαδα, ειναι λογικο να κανει το ιδιο και το σαβ/κο. Το σκεπασμα, κατα τη γνωμη μου παντα, μοιαζει λιγο με τιμωρια αν και πολλοι καταφευγουν σ'αυτη την λυση γιατι ειναι η πιο αμεση κ αποτελεσματικη. Υπαρχουν ομως και παπαγαλοι οπως τα κοκατιλ οι οποιοι εχουν νυχτερινες φοβιες και χρειαζονται απαραιτητως ενα φωτακι στο δωματιο για να νιωσουν ασφαλεια. Αν ενα τετοιο πουλι το σκεπασεις μεσα στο κατασκοταδο, τοτε αντι να ησυχασει θα φοβηθει ακομα περισσοτερο.
     

Μοιραστείτε

Φόρτωση...