RIP Συγνωμη Τουιτι μου εγω φταιω

Συζήτηση με θέμα Συγνωμη Τουιτι μου εγω φταιω, που ξεκίνησε από melagio80, στο Forum 'Παπαγάλοι Γενικά' του PetBirds, 14 Νοε 2015.

ianos
Best Answer ianos, 15 Νοε 2015
Λοιπόν, έχω φρικάρει με το μήνυμα σου. Μου ξύπνησες μια ανάλογη σκηνή απο το παρελθόν μου, όταν ήμουν μικρός και ναι, δυστυχώς σε καταλαβαίνω και σε... Ολόκληρο το Post
  1. melagio80

    melagio80 PB Member

    Καλησπερα σε ολους σας.
    Εχω μηνες να μπω στο site,αλλα ακομα και οταν εμπαινα δεν εγραφα ή δεν σχολιαζα παντα.
    Οι περισσοτεροι θα θυμαστε που ο φιλος μας Σωτηρης χαριζε τον Τουιτακο του και τελικα τον εδωσε σε εμενα.Ουτε θυμαμαι ποσα χρονια τον ειχα. Τον ειχα μεχρι χθες...και φταιω εγω που πεθανε και με πολυ ασχημο τροπο. Τον ακουσα οτι φτερουγησε στην αυλη και πηγα κατω να τον μαζεψω μη μας φυγει. Δεν ειδα στα σκαλια...κοιτουσα την αυλη. Δε μπορω αλλα και ουτε θελω να σας περιγραψω εκεινα τα δευτερολεπτα. Μονο θα σας πω για εκεινα τα δευτερολεπτα που γυρισε και με κοιταξε. Δε θα συγχωρεσω ποτε τον εαυτο μου γι αυτο που εκανα. Δε θα ξεχασω ποτε εκεινη τη φωνουλα που μιλουσε ασταματητα. Ηταν ενα πλασματακι που μας αγαπουσε και εγω του αφαιρεσα τη ζωη.
    Να προσεχετε γιατι ολα γινονται εκει που δεν το περιμενεις.
    Λυπαμαι τοσο πολυ. Δε θα με συγχωρησω ποτε.
     
  2. Best Answer:
    Post #294482 by ianos, 15 Νοε 2015
  3. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Τι κρίμα, λυπάμαι πολύ Ιωάννα....ήταν η κακιά στιγμή...τι άλλο μπορεί να πει κανείς!όσο κι αν νοιάζεσαι όσο κι αν προσέχεις όταν κάτι είναι να γίνει γίνεται...καταλαβαίνω πως νιώθεις, άνθρωποι είμαστε, όλο κάτι θα μας ξεφύγει...
     
  4. melagio80

    melagio80 PB Member

    Τον πόνο που αισθάνομαι τον καταλαβαίνει μόνο κάποιος που έχει πάθει το ίδιο. Άλλο να σου αρρωστησει και να το χάσεις και άλλο να παίρνεις μια ζωή με αυτό τον τρόπο. Δεν το αντέχω άλλο αυτό που περνάω δύο μέρες τώρα.
     
  5. George98

    George98 PB Active Member

    πολύ κρίμα... δύσκολη κατάσταση...:( αλλά τώρα ότι έγινε έγινε δεν αλλάζει...
     
  6. Θα περάσει όπως περνάνε όλα...Δεν πιστεύω πως φταις εσύ για ότι έγινε και μην κατηγορείς τον εαυτό σου για μια πολύ άτυχη στιγμή...Καλή τύχη:(
     
  7. melagio80

    melagio80 PB Member

    Παιδιά ο πόνος είναι μεγάλος γιατί εγώ του αφαίρεσα τη ζωή.
     
  8. Stfns

    Stfns PB Member

    Ιωάννα μολονότι δεν μου έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο μπορώ να νιώσω τον πόνο και την θλίψη που αισθάνεσαι, γι' αυτό δεν πρέπει να στενοχωριέσαι για κάτι που έμελλε να γίνει. Δυστυχώς, ανάλογα περιστατικά συνηγορούν, στο ότι κανείς δεν μπορεί να αποφύγει αυτό που του έχει γράψει η μοίρα....
     
  9. melagio80

    melagio80 PB Member

    Φιλε μου αυτή την κουβέντα μου λένε όλοι. Αλλά γιατί να το πάθει από εμενα; Εγώ ούτε ξουτ δεν έχω κάνει σε ζωακι. Ναι σιγουρα δεν το ήθελα όμως τα βάζω ακόμα περισσότερο με εμένα που δεν ήμουν περισσότερο προσεχτικη. Μέσα στη ζακέτα μου είχα και τον άλλο μου παπαγάλο και όπως πάτησα τον Τουιτακο έφυγα και εγώ από τη σκάλα και στην προσπάθεια μου να μη πέσω έχω χτυπήσει άσχημα το μπράτσο μου. Φαντάζεσαι να είχα χτυπήσει και τον Πριμο πεφτοντας;
    Εκείνα τα δευτερόλεπτα μέχρι να καταλάβω τι πάτησα και έπεσα, εκείνη η φωνουλα που ίσα βγήκε και εκείνα τα ματάκια που με κοιτούσαν λες και με ρωτουσα να γιατί. ...πως θα τα διαγράψω από το μυαλό μου;
     
  10. Και εγώ έχω χάσει μια πολύ καλή φίλη και σε καταλαβαίνω σχεδόν...Η διαφορά με τη δική μου περίπτωση με τη δική σου είναι ότι εμένα μου τη σκότωσαν σκόπιμα, ενώ σε εσένα συνέβη ένα τρομερό ατύχημα..
    Όμως έχεις και τον Πρίαμο που σ' αγαπά και τον αγαπάς και πρέπει να επικεντρωθείς στα θετικά που υπάρχουν:)...
     
  11. Stfns

    Stfns PB Member

    Δυστυχώς δεν θα μπορέσεις να τα διαγράψεις αγαπητή μου, αλλά με το πέρασμα του χρόνου ο πόνος θα φθίνει.
     
  12. Myra

    Myra PB Moderator Staff Member

    Τρομερο... λυπαμαι παρα πολυ για αυτο που συνεβη... ελπιζω να συνελθεις συντομα και να θυμασαι τις καλες στιγμες...μη σου μεινει αυτη η εικονα...
     
  13. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Λυπάμαι πάρα πολύ και για το πουλάκι και για το δικό σου σοκ.
    Δυστυχώς υπάρχουν ατυχήματα από απρόβλεπτους παράγοντες ακόμα και χωρίς να φταίμε, ακόμα και με ανθρώπινα θύματα.
    Ο πόνος σου είναι αρκετός, δεν χρειάζεται να κατηγορείς επιπλέον τον εαυτό σου.
    Μου έχει συμβεί στην εφηβεία κάτι παρόμοιο με χαμστεράκι, όχι από δική μου κίνηση αλλά ενός από τ' αδέλφια μου και με αυτόπτες μάρτυρες όλους μας, πάλι χωρίς ευθύνη του.
    Είναι μεγάλη η φρίκη και απίστευτο το σφίξιμο στο στομάχι αλλά ....
    Πάντα θα έχεις μια πληγίτσα στην ανάμνηση αυτή αλλά ηρέμησε γιατί δεν φταις. Ήταν ένα άδικο δυστύχημα και για τους δυο σας.
     
  14. melagio80

    melagio80 PB Member

    Και αυτές οι φωνές του αδερφού μου Κ το κλάμα του; Αγαπούσε ο ένας τον άλλο υπερβολικά. ..
     
  15. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Έχεις δίκιο αλλά υπάρχουν απρόβλεπτοι παράγοντες. Καταλαβαίνεις ότι από ένα τέτοιο ατύχημα θα μπορούσες να υποστείς κι εσύ πολύ μεγάλο τραυματισμό, μην πω κάτι χειρότερο. Εννοείται δεν το ήθελες. Η οργή του πένθους δεν απαλύνεται αν "ανακαλύψουμε" έναν φταίχτη. Ζήστε το μαζί με αγάπη και μην βασανίζεσαι από τύψεις. Άνθρωποι είμαστε, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να προβλέψουμε και να ανατρέψουμε.
     
  16. melagio80

    melagio80 PB Member

    Τι να πω...δε μπορώ να πιστέψω αυτό που μου συμβαίνει.
     
  17. pyroferus

    pyroferus PB New Member

    Πολύ άτυχη στιγμή!!
    Δυστυχώς πολλά μπορούν να συμβούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
    Μην βασανίζεις τον εαυτό σου,θα μπορούσε να ήταν ο καθένας μας στην θέση σου.
     
  18. ianos

    ianos Daily Active Member

    Ψήφοι: 1
    Λοιπόν, έχω φρικάρει με το μήνυμα σου. Μου ξύπνησες μια ανάλογη σκηνή απο το παρελθόν μου, όταν ήμουν μικρός και ναι, δυστυχώς σε καταλαβαίνω και σε αντιλαμβάνομαι. Σε νιώθω που λέμε, αν και δεν θα το θελα ούτε για τον εχθρό μου.
    Τωρα όμως έχω μεγαλωσει (δυστυχώς ) και οι καταστάσεις με αγγίζουν με έναν άλλον τροπο, ίσως πιο περίπλοκο, κάπου πιο αντικειμενικά - συνολικά και ουσιαστικότερα, και για αυτό, άκουσε σε παρακαλώ ο,τι έχω να σου πω γιατί θα σε βοηθήσουν, αν και γνωρίζω οτι πιθανά εισαι στη φάση που δε θελεις να βοηθηθεις...
    Υπάρχουν δυο γεγονότα μέσα σου: το ένα είναι η απώλεια του πουλιού και το άλλο η συμμετοχή σου σε αυτο. Και φυσικά το πένθος σου που σε κυριαρχεί, όπως είναι αναμενόμενο και όπως ας πούμε πρέπει, νομοτελειακά τουλάχιστον, να συμβαίνει. Το βασικό όμως γεγονός είναι οτι έχασες το φίλο σου και ακριβώς σε αυτο πρέπει να εντοπίσεις. Η κατάσταση είναι ήδη μη αναστρέψιμη και ως εκ τούτου, δεν μπορείς παρά να θρηνεις. Και θα θρηνεις για την έλλειψη, για το χαμό, για τον αφανισμό του ζωντανού. Και όπως ίσως ξέρεις σιγά σιγά, θα το αποδεχτείς σαν γεγονός, γιατι δεν υπάρχει τιποτα καλύτερο ή τέλος πάντων τίποτε άλλο να κάνεις πλέον. Και θα θυμάσαι. Ακόμα κι αν παρεις ένα άλλο πουλάκι να φροντίζεις, που θα στο συνιστούσα, γιατί τότε θα αναγκαστείς να εντοπιστείς σε μια δημιουργική θετική πρόκληση, παλι ένα μέρος του εαυτού σου θα είναι Συντετριμμένο για παντα. Έχεις χάσει κάτι δικό σου εσωτερικά και το πράγμα έτσι θα μείνει όταν θα παγιωθεί μέσα σου: ένα κενό, που δύσκολα θα πληρωθεί. Έχεις επισης υποστεί θα έλεγα μια εμπειρία που δε θέλησες, που κανείς δε θα ήθελε και η οποία μπορεί να σε οδηγήσει σε άλλες διαδρομές, πχ να γίνεις καλύτερος ανθρωπος, να προσφέρεις περισσότερα να, να, να, ...ούτε να φανταστούμε δεν μπορούμε, αλλά φυσικά ούτε κι αυτο δε χρυσώνει το χάπι.
    Έγινε ένα λάθος ( το δεύτερο γεγονός). Το λάθος ήταν μοιραίο και δεν μπορεί να διορθωθεί. Ήταν μια άτυχη στιγμή κι ο χρόνος πίσω δε γυρνά. Αποδέξου και αυτό. Δε χρειάζεται να μαστιγώνεσαι άλλο. Ναι, είχες ευθύνη, αλλά ήταν αθέλητο. Μην στέκεσαι εκεί, γιατι χάνεις την πορεία της ουσιαστικότερης απωλειάς σου - δεν στεκόμαστε κι αναμασάμε τα ίδια πράγματα σε αυτην τη ζωη, αλλά ανασκουμπωνομαστε και πορευόμαστε όπως μπορούμε. Δεν υπάρχει λόγος να τιμωρηθείς παραπάνω, το πράγμα εχει ήδη πάρει το δρόμο του κι εδώ που τα λέμε το σημαντικό είναι οχι τόσο η απώλεια σου, ούτε και το λάθος σου αλλα το οτι το μικρό σου πέθανε. Μην εντοπίζεις λοιπόν τόσο μα τόσο πολυ στην ίδια σου τη συμμετοχή και στον εαυτό σου. Μια ζωή πέταξε και μπρος σε αυτο η δίκη σου στενοχώρια δεν μπορεί, δε γίνεται αντικειμενικά να πρωταγωνιστεί. Τις ευθύνες σου τις ξέρεις, αλλά και το οτι καλώς ή κακώς όσα φέρνει η ωρα δεν τα φέρνει ο χρόνος το γνωρίζεις επισης. Τα πουλακια δεν τα φροντίζεις για πάρτη σου. Ναι, εσυ επιλέγεις να τα έχεις και να τα αγαπάς, αλλα τα περιποιείσαι για να είναι αυτά καλα. Δώρισε λοιπόν αυτην σου την προσφορά σε ένα άλλο πλάσμα, οχι για εξιλέωση, ούτε για να γεμίσεις το απύθμενο πηγάδι της απώλειας σου, αλλα για να δημιουργήσεις εκ νέου μια άλλη διαδρομή μέσα σου, ένα άλλο στεγανό που πληρώνεται, φουλάρει δλδ στη στιγμή και δίνει άλλη τονική στις ζωές μας. Και να θυμάσαι: Θεοί δεν είμαστε κανενός, αλλά για να παραμένουμε άνθρωποι καλό είναι να μη χανόμαστε στους δαιδάλους της θλίψης μας, γιατι τότε είμαστε εμείς και μονο εμείς, ενώ υπάρχουν τόσα και τόσα να κάνουμε σε αυτην τη ζωη για τους άλλους...
     
    ianos, 15 Νοε 2015
    Best Answer
    #17
  19. Stavros

    Stavros PB Administrator Staff Member

    Πω πω, κρίμα βρε Ιωάννα μου. Λυπάμαι πολύ.
     
  20. misalouris

    misalouris PB Moderator Staff Member

    Πολύ κακή εξέλιξη και για τους δυο σας. Λυπάμαι !
    Από δω και πέρα .... να τον θυμάσαι σαν καλή και όμορφη ανάμνηση.
     
  21. melagio80

    melagio80 PB Member

    Το ξερω πως σιγα σιγα θα μας περασει,δεν περναω μονο εγω αυτα αλλα και ο αδερφος μου που τον προσεχε σαν τα ματια του. Ομως πραγματικα ποτε δε θα ξεχασω.
    Μακαρι να ειχα σπασει το ποδι μου η το χερι παρα αυτο που εκανα. Αυτος ο πονος που εχω στο χερι μου γιατι χτυπησα,ειναι πολυ μικρος μπροστα στον πονο της ψυχης μου.
     

Μοιραστείτε

Φόρτωση...