Πρόσφατα

Πώς να κάνω το Cockatiel μου να μη με φοβάται;

Thread starter #1
Καλημέρα! το cockatiel μου το έχω εδω και 3 εβδομάδες, και ακόμα με φοβάται...Την έχω ονομάσει Ίριδα, και της μιλάω συνέχεια, αλλά αν πάω και πλησιάσω το κλουβί κάνει σαν τρελή ή τρέμει! Φρούτα που προσπάθησα να της δώσω δεν τα πλησιάζει.
Υπάρχει κάποιος τρόπος να την κάνω να καταλάβει οτι δεν πρέπει να με φοβάται?
Ευχαριστώ
 

Φοίβος

PB Senior Member
#2
Το cockatiel που ειχα εγω ηταν πολυ ιδιοτροπο στο φαγητο και δεν της αρεσε σχεδον τπτ. :( Μονο κορν φλεικς, φρυγανια ολικης, πορτοκαλι και λιγο μαρουλι και τη φρυγανια την τρωει τωρα που μενει στο σπιτι της φιλης μου. Αλλα ετσι ειναι τα περισσοτερα γιατι ξερω και αλλους που εχουν. Ειναι ενηλικο?Για να εξημερωθει θελει αρκετη προσπαθεια, υπομονη και επιμονη και καθολου νευρα και φωνες. Αν ποτε χασεις την ψυχραιμια σου και του φωναξεις την στιγμη που εξοικειωνεται μαζι σου αυτο θα σας πηγαινει ολο και πιο πισω. Τρεις εβδομαδες ειναι πολυ λιγο για να δεις αποτελεσματα. Εγω θα σε συμβουλευα να εχεις ηρεμη χαμηλη φωνη και ηρεμες κινησεις. Αν εχεις φωτο βαλε καμια... ;)
 
Thread starter #3
Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου να μου απαντήσεις. Πραγματικά είναι πολύ περίεργο πουλί. Δεν εχω καταφέρει να καταλάβω τι της αρέσει εκτός απο τους σπόρους της και το stick που της εχω βάλει. Δεν ξέρω την ηλικία της καθόλου, εχει ένα κόκκινο βραχιολάκι. Στο πετσοπ που ειπαν οτι είναι γεννημένο το 2007. Έχει ακόμα ροζ ποδαράκια και η μυτούλα της είναι λευκη. μαλλον είναι 7-8 μηνών. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι να είναι ευτυχισμένο πουλάκι. Ποτέ δεν της φωνάζω γιατί ξέρω ότι τρομάζει. Όλα τα ζώα καταλαβαίνουν τις προθέσεις από τον τόνο της φωνής. Αλήθεια το βραχιολάκι επειδή την ενοχλεί να την πάω σε πετσοπ να της το κόψουν καλύτερα?
 

Φοίβος

PB Senior Member
#4
Τι εννοεις την ενοχλει? Απλως το ακουμπαει και παιζει η το τραβαει? Αν το τραβαει θα σου ελεγα να την πας να της το βγαλουνε γιατι μπορει να κανει πληγη στο ποδι της και δεν αξιζει. Το βραχιολακι γραφει τπτ πανω? Αν ειναι 7-8 μηνων ειναι μια χαρα ηλικα για να ασχοληθεις μαζι της. Μην αφησεις ομως να μεγαλωσει αλλο γιατι θα σε δυσκολεψει περισσοτερο.;) Στο πετ σοπ που θα την πας ζητησε τους αν θελεις να της ψαλιδισουν λιγο τα φτερα. Αυτο θα επιταχυνει καπως τη διαδικασια να βγει εξω απο το κλουβι, αποτρεπει ατυχηματα οπως συγκρουσεις σε τζαμια και τοιχους και θα σε εμπιστευθει πιο γρηγορα οταν τη βαλεις στο χερι σου. Δεν ποναει καθολου οταν καποιος ξερει και το κανει σωστα ειναι σαν να σου κοβουν εσενα τα μαλλια. Και να καθεσαι οσο περισσοτερο μπορεις διπλα της η να την παιρνεις κοντα σου εστω και με το κλουβι τωρα στην αρχη. ;)
 
#5
Για ψάρεμα κανείς;

Τα κοκατίλ γενικώς είναι ήπια & εκπαιδεύσιμα πουλιά, όπως όλα τα αυστραλέζικα. Είναι πολύ νωρίς ακόμα για ένα πουλί που ήταν πριν 20 μέρες στο μαγαζί & πιο πρίν σε κάποια μεγάλη κλούβα να αρχίσει να εξοικιώνεται, στο βαθμό που το επιθυμείς. Είναι λίγο πιο επιλεκτικά στο φαγητό αλλά εν τέλει τρώνε σχεδόν τα πάντα. Θα πρέπει να της βγάζεις π.χ. για 1 ώρα την τροφή, ώστε πηγαίνοντας εσύ με μία λιχουδιά, σιγά σιγά να υποκύπτει. Εφόσον συμβεί αυτό, κάνεις το ίδιο προασπαθώντας να έρθει στην πόρτα του κλουβιού κ.τ.λ.
Όπως σου είπε ο Φοίβος, το ψαλίδισμα των φτερών είναι απαραίτητο.
Έχω 2 κοκατίλ & η μία τρώει μέχρι & κοτόπουλο! Κανιβαλάκι!
Έρχεται βόλτα με το μηχανάκι & αγαπημένο της χόμπι είναι το...ψάρεμα!
Δε πάει μόνη, παίρνει & μένα...μαζί!
Υ.Γ.: Όταν κάνουν κάποια "παπαγαλιά" & τους φωνάζω & τα μαλώνω.
Μη την κακομάθεις,είναι σαν παιδιά!
Να σου ζήσει!
 
#6
καλημερα παιδια. Εγω ισως μπορεσω να βοηθησω στην προκειμενη περιπτωση. Πηρα 1 κοκατιλ
 
#7
την Μαιρα την εχω 1 χρονο περιπου. Η καημενη ηταν αρρωστη και αρκετα ταλαιπωρημενη και βεβαια αρκετα τρομαγμενη και αγρια. Ολο αυτο το διαστημα της δεινω οτι καλυτερο απο τροφη και βιταμινες που κυκλοφορει στην αγορα συν τα λαχανικα και το αυγουλακι. Στην αρχη ηταν λιγο δυσκολα μεχρι να με μαθει και να με συνηθησει. Της εδωσα χρονο βεβαια γιατι αυτα τα πουλια απο οτι καταλαβα ειναι πανεξυπνα και εχουν και μνημη με την εννοια οτι ξερουν με ποιον δενονται και γιατι...
Παιδια πλεον με φωναζει το βραδυ να την παρω στο δωματιο μου να ειμαστε μαζι. Και οταν γυριζω απο την δουλεια το βραδυ της ανοιγω και ερχεται πανω στο τραπεζι να φαει το ψωμακι της και οτι αλλο αποφασισει οτι θελει.Εχουμε αποκτησει φοβερο δεσμο κατα περιεργο λογο ομως μονο μαζι μου και με κανενα αλλο. Με τον συντροφο μου τα πανε καλα αλλα μεχρι εκει... Ετσι λοιπον ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ οτι απλα κανε το καλυτερο και δωσε χρονο και στους δυο σας. Τα υπολοιπα θα ερθουν μονα τους
 
#8
Επέστρεψα κι εγώ με νέο κοκατίλ. Το αγόρασα χθες και είμαστε στη φάση των "συστάσεων". Το έχω δίπλα μου στο τραπέζι με τον υπολογιστή, όπου περνάω πολλές ώρες της ημέρας και δεν με αφήνει από τα μάτια του/της. Είναι περίπου 6-7 μηνών (κατά τον καταστηματάρχη). Σήμερα το πήρα δίπλα μου στον μεσημεριανό μου ύπνο. Μου είχαν πει πως αν το πουλί σε βλέπει με κλειστά μάτια, του δείχνεις ότι αισθάνεσαι ασφάλεια κοντά του και δεν είσαι σε "ετοιμότητα" όπως αυτό όλη την ημέρα, στο στάδιο της προσαρμογής. Ξύπνησα κάποια στιγμή που αποφάσισε να μας πει ότι έχει φωνή και μπορεί να σφυρίξει. Καλό αυτό.
Το μόνο που με ανησυχεί είναι ότι ενώ γενικά είναι εξαιρετικά ήμερο και με παρατηρεί όλη μέρα, δεν έχει φάει, ούτε πιεί λίγο νεράκι. Δεν έχω δει στο κλοουβί ούτε ένα σποράκι ανοιγμένο. Τρώω μπροστά του μήπως και ζηλέψει και θυμηθεί ότι πεινάει, αλλά και πάλι τίποτα. Ελπίζω αύριο να ξεπεράσει το σοκ της αλλαγής χώρου και να φάει κάτι...
 
#9
Επιτέλους μετά από 24 ώρες αποφάσισε ότι πεινάει και αφού ξανασφύριξε αυτή τη στιγμή τρώει χαχα! Με το μάτι του φυσικά σε μένα!

Το διασκεδάζω!
 
#10
και εγω αγορασα σημερα ενα cockatiel 6-7 μηνων...εχω τ κλουβι του διπλα στο pc κ καθετε στην σκαλα π τ εχω βάλει κ ολο μ κοιταει...γενικα ειναι ηρεμο...ουτε εμενα εχει φαει τπτ...αρχικα οταν σφθιριζα φοναζε κ αυτο.γενικα ειναι ηρεμο οταν πλισιαζω επεισης μ αθησε κ να τ χαιδεψω!
 
#11
Καλημέρα! το cockatiel μου το έχω εδω και 3 εβδομάδες, και ακόμα με φοβάται...Την έχω ονομάσει Ίριδα, και της μιλάω συνέχεια, αλλά αν πάω και πλησιάσω το κλουβί κάνει σαν τρελή ή τρέμει! Φρούτα που προσπάθησα να της δώσω δεν τα πλησιάζει.
Υπάρχει κάποιος τρόπος να την κάνω να καταλάβει οτι δεν πρέπει να με φοβάται?
Ευχαριστώ
Γειά σου έχω κσι εγώ ένα cockatiel την όλια και την έχω 3 μήνες τώρα.Τον πρώτο μήνα και εμένα με φοβόταν πολύ και σπάνια έπινε νερό.Ανησυχούσα πολύ και απογοητευόμουνα και σκεφτόμουν ακόμη να την γυρίσω πίσω μήπως έκανα κάτι λάθος.ΥΠΟΜΟΝΗ τρελή χρειάζετε τελικά.
Την άλλαξα χώρο και την έβαλα στην κουζίνα δίπλα στο παράθυρο και κοντά στο σαλόνι(στην αρχή την είχα στο δωμάτιο μου για να με μάθει και την μιλούσα και εγώ πολύ)αλλά ήταν χάλια:( λες και είχε κατάθληψη.Τώρα κατα της 6 που γυρνάμε όλοι απτις δουλιές μας είναι απίστευτα χαρούμενη σφυρίζει,κάνει κούνια(ποτε δεν έκανε)δεν είναι πια τόσο ήρεμη.Τα πρωινά κοιτάει έξω απτο παράθυρο(έρχονται περιστέρια-γάτες...ασχολείται χαχα)
Και έτσι λοιπόν λέω είνια καιρός να κάνω κίνηση να βάλω το χέρι μου στο κλουβί αλλά απομακρυνόταν και φοβόταν πολύ,ώσπου αγόρασα spray millet και κατευθείαν πλησίασε κ έφαγε.Πολύ ωραία αίσθηση.Και προσπαθώ μέρα με την μέρα να πλησιάσω περισσότερο και να ανέβει πάνω στο χέρι μου.Το millet κάνει την δουλειά.Αλλά παχαίνει άκουσα.Λίγο της δίνω όταν χρειάζετε;)
 
#13
Επίσης η Μάιρα ενώ κάθετε να την φιλήσω δεν θέλει χέρι με τίποτα, οτιδήποτε άλλο το δέχεται εκτός απο το να ανέβει πάνω στο χέρι μου, δεν ξέρω τι κόλλημα είναι αυτό.
 
#15
εγω παλι τν εχω τρεισ μερες...σημερα τ εβαλα τ χερι μ με κατι σπορουσ π εχω αγορασει...ηρθε πλησιασε ανεβηκε στο χερι μ για λιγο κ μετα εφυγε δεν εθαγε αλα καθυσε παλι κοντα δν εκανε καπια αλλη κινηση τωρα θα ξαναπροσπαθισω κ θα σας πω νεα
 
#17
Καλό μου φαίνεται, θα το αγοράσω να δώ... Πόσο έχει περίπου??? Άντε να δώ τι άλλα θα χρειαστεί η δικιά μου για να την καταφέρω...
 
#19
ΜΕΧΡΙ ΑΝΤΡΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΛΟΠΙΑΣΩ ΧΕ ΧΕ ΧΕ
Καλύτερα να μην της πάρεις άντρα...τουλάχιστον ακόμα! Αν της πάρεις ταίρι θα δυσκολευτείς πιο πολύ να την προσεγγίσεις γιατί θα έχει την αβάντα του αρσενικού και δεν θα έχει λόγο να σε "πλησιάσει". ;)
 
#20
δυστηχως και να ηθελα να της παρω ταιρι δεν μπορω τουλαχιστον οχι πριν της κανω εξετασεις. εχει την αρρωστια του ραμφους και του πτερωματος. τουλαχιστον ετσι ειπε ο γιατρος στην πωλινα. εγω παντως μια χαρα την βλεπω το μκροβιο το εχει αποβαλει μαλλον διοτι και το πτερωμα και το ραμφος της ειναι μια χαρα. ιδιαιτερα το πτερωμα της ειναι πραγματικα υγιεστατο εκτος απο μια μικρη καραφλιτσα στο κεφαλακι της. τι να πω ρε παιδια σε εναν pet shop που ρωτησα σχετικα με αυτην την ασθενεια γιατι της παιρνω βιταμινες γελαγε ο ανθρωπος. μου εδωσε κατι γερμανικες βιταμινες και μου ειπε να δωσω απο αυτες στο πουλι και αμα τελειωσουνε να παω να βρισω τον γιατρο που ειπε οτι το πουλι εχει τετοια ασθενεια. τι να πω πραγματικα δεν ξερω. γεγονος παντως ειναι οτι το πουλι ειναι και φαινεται μια χαρα με εχει ξεπουλησει στο φαι γιατι τρωει πολυ και περα απο αυτην την κατραφλιτσα τιποτα δεν φαινεται περιεργο πανω της.
 
Top Bottom