Πτεροφαγία (parrotlet κόβει τα φτερά πτήσης του)

Συζήτηση με θέμα Πτεροφαγία (parrotlet κόβει τα φτερά πτήσης του), που ξεκίνησε από Sissy, στο Forum 'Ασθένειες Παπαγάλων' του PetBirds, 27 Ιουν 2014.

eva vrs
Best Answer eva vrs, 17 Οκτ 2016
Ευα μου,στην κτηνιατρικη κλινικη του Α.Π.Θ. οχι δεν τον εχω παει,γιατι σε συζητηση με φιλους που αποφοιτησαν απο την σχολη αυτη ,διδασκονται για... Ολόκληρο το Post
  1. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    [​IMG]

    Αυτό το πανέμορφο πουλάκι είναι ο Μάριος και είναι 5,5 χρονών.
    Τον αγόρασα μωρό-ταϊσμένο στο χέρι. Από μικρός ήταν νευρικός και παράξενος χαρακτήρας (δεν θέλει να λερώνεται κτλ), η αντίληψή του είναι αυξημένη, μιλάει και γενικά δείχνει ένα υγιές και χαρούμενο πουλάκι.
    Όλα κυλούσαν ομαλά μέχρι τα 2,5 του χρόνια.
    Εντελώς ξαφνικά, από τη μια μέρα στην άλλη, χωρίς ν΄ αλλάξει κάτι στο χώρο ή στη συμπεριφορά, διαπίστωσα πως είχε κόψει τα φτερά της δεξιάς του φτερούγας.

    [​IMG]
    Επισκεφθήκαμε κτηνιάτρους (τους πιο ειδικούς στα πτηνά) αλλά κανείς δεν μπόρεσε με σιγουριά να απαντήσει τι μπορεί να του προκαλεί αυτή την κατάσταση. Το πιθανότερο είπαν είναι να έχει σχέση με τις ορμόνες του.
    Ο γιατρός (από τους πιο παλιούς ειδικούς στα πουλιά) που ασχολήθηκε με τον admiral το καναρίνι μου (τα παλιά μέλη γνωρίζουν τι περάσαμε) μου ανέφερε χαρακτηριστικά πως: για την πτεροφαγία ευθύνεται η μισή πτηνοπαθολογία). Η κτηνίατρος-πτηνίατρος μικροβιολόγος επίσης που τον εξέτασε, μου ανέφερε πως δεν μπορούν να γίνουν αιματολογικές εξετάσεις διότι θα έπρεπε να πάρουν μόνο μια σταγόνα αίματος (λόγω μεγέθους του Μάριου) και τέτοιο μηχάνημα δεν υπάρχει στην Ευρώπη παρά μόνο στην Αμερική.

    Ο Μάριος από μικρός έβγαινε από το κλουβί 2-3 φορές την ημέρα για δραστηριότητες (παιχνίδι στο σταντ του ή στο τραπέζι της κουζίνας) και πετούσε ελεύθερος στο σπίτι κάνοντας μεγάλες διαδρομές (τον είχα εκπαιδεύσει ώστε ν΄ασκείται).
    Μετά το κόψιμο των φτερών του, προσπάθησα ν΄αλλάξω όλες αυτές τις συνήθειές του αλλά δεν γινόταν να μην βγαίνει καθόλου από το κλουβί ένα πουλί που είχε μάθει σ΄έναν τέτοιο τρόπο ζωής. Όσο και αν τον πρόσεχα άρχισε να πέφτει....κάποιες φορές μάλιστα χτύπησε άσχημα και φοβήθηκα πολύ.
    Επίσης δεν σταματούσε να προσπαθεί να κόψει ότι είχε απομείνει από τα σπασμένα-μαδημένα του φτερά και αυτό επίσης δεν ήταν καλό διότι μου θύμισε την περίπτωση της Πετρούλας (το parrotlet του Φώτη η οποία αφού έκοβε τα φτερά πτήσης της, μάτωνε και τις φτερούγες της). Συζήτησα το πρόβλημα με τον γιατρό μου και αποφασίσαμε να ναρκώσει το πουλί ώστε να μην υποφέρει και να του αφαιρέσει τα κομμένα-σπασμένα (μέχρι ρίζας) φτερά. Σε λίγες μέρες βγήκαν τα νέα οπότε ο Μάριος ξαναβρήκε την καθημερινότητα του.
    Αποφάσισα να του πάρω παρέα (μήπως αυτό τον βοηθούσε) και έτσι ήρθε στο σπίτι ο Κάρλο (μωρό ταϊσμένο στο χέρι).
    [​IMG]

    Μετά από πολλές συζητήσεις-πληροφορίες με τον εκτροφέα κατέληξα να επιλέξω ένα αρσενικό και όχι θηλυκό πουλάκι διότι:
    1) Κανόνας είναι πως πουλιά που έχουν αυτού του είδους τα προβλήματα δεν πρέπει να γίνονται γονείς.
    2) Ένα θηλυκό δεν θα βοηθούσε σε κάτι παραπάνω από ένα αρσενικό αφού η πτεροφαγία παρατηρείται και σε ζευγάρια
    3) Παίρνοντας ένα θηλυκό και ''αναγκάζοντάς το'' να ζει ως ζευγάρι με τον Μάριο θα είχαμε κάθε τόσο το πρόβλημα: γέννα-αυγά-πουλιά που δεν θα έπρεπε να γεννηθούν κτλ κτλ

    Γνωρίζοντας τον παράξενο χαρακτήρα του Μάριου προσπάθησα με υπομονή (και γνώση) αυτά τα δυο πουλάκια να γίνουν αχώριστοι φίλοι. Τα φτερά του Μάριου είχαν ξαναβγεί οπότε και οι δυο πετούσαν παρέα.



    Το πρόβλημα όμως μετά από καιρό επανήλθε και ο Μάριος ξαναμάδησε τις φτερούγες του....
    [​IMG]

    Όπως μου είπαν οι γιατροί (διότι έχουμε κάνει πολλές επισκέψεις) αυτό είναι κάτι που ίσως διορθωθεί περνώντας τα χρόνια (σε σχέση με τις ορμόνες πάντα)....να σταματήσω να το σκέφτομαι και να αγχώνομαι, εφόσον το πουλί είναι υγιές (δεν δείχνει να το ταλαιπωρεί κάτι), τρέφεται σωστά, μιλάει παίζει και δείχνει χαρούμενο.
     
    Τελευταία επεξεργασία από moderator: 18 Ιουλ 2016
  2. Best Answer:
    Post #355500 by eva vrs, 17 Οκτ 2016
  3. Stavros

    Stavros PB Administrator Staff Member

    Μπορεί να υπάρχει κάτι, συμπεριλαμβανομένης της ζήλιας που τον στρεσάρει Σίσσυ;
     
  4. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Σταύρο, όταν ξεκίνησε το πρόβλημα του δεν υπήρχε καμιά αλλαγή σε συμπεριφορά, στα άτομα ή τα ζώα της οικογένειας, γενικά στο χώρο ή τις συνήθειες κτλ Δεν υπήρχε δηλ κάποια αλλαγή που θα μπορούσε να τον κάνει να ζηλέψει ώστε να μαδηθεί...
     
  5. Stavros

    Stavros PB Administrator Staff Member

    Τους δίνεις καθόλου συμπληρώματα, ιχνοστοιχεία κυρίως; Εγώ θα το δοκίμαζα για ένα διάστημα.
     
  6. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Η προέλευση αυτής της τακτικής πρέπει να είναι το άγχος.
    Τώρα που οφείλεται το άγχος και αν μπορεί να μετριαστεί είναι δύσκολο να το πεις για άνθρωπο πόσο μάλλον για το πουλάκι.
    Ενδέχεται να είναι και ορμονικής προέλευσης όπως πιθανολογούν οι γιατροί.
    Σκέφτεσαι να κάνεις κάτι;
    Βλέποντας το άλλο να πετάει μήπως επιτείνεται η ζήλια του και δημιουργείται φαύλος κύκλος;
     
  7. Φοίβος

    Φοίβος PB Supporter Article Writer

    Για εμενα αυτο πρεπει να κρατησεις, ολο κι ολο. :) Ισως φταινε οι ορμονες του μιας και παρουσιαστηκε λιγο μετα την ενηλικιωση του, ισως φταιει η ψυχολογια σε σχεση με τις ορμονες του μιας και ταιστηκε σχεδον αποκλειστικα στο χερι, ισως ...
    Γνωριζοντας πως εχεις κανει οτι ειναι ανθρωπινως δυνατο να κανει κανεις σε αυτη τη χωρα με τετοια θεματα στα πουλια συντροφιας, πιστευω πραγματικα -παρολο που σε ενοχλει η κατασταση του και ειναι λογικο αφου το αγαπας τοσο- οτι πρεπει να απενοχοποησεις τελειως τον εαυτο σου αν δεν το εχεις κανει ηδη, και να το δεχτεις ως εχει αφου ειναι τουλαχιστον σταθερα ετσι και δεν χειροτερευει. ;)
     
  8. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    [​IMG]
    Στο κλουβί τους υπάρχουν πάντα (από μωρά) ιχνοστοιχεία-όστρακα και σουπιοκόκκαλο
     
  9. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    1) Για την περίπτωση του άγχους πήρε για μήνες (8-9) ανθοιάματα (μου τα έστελνε ο Jamie από την Αμερική και μετά δοκίμασα και τα Ελληνικά) στην αρχή κάτι φάνηκε πως πήγαινε να γίνει αλλά.....άρχισε ξανά τα ίδια.
    2)...μα τώρα πια δεν πετάει ούτε ο Κάρλο! ο καημένος του συμπαραστέκεται και κάνει ότι κάνει και ο Μάριος...είναι πολύ αγαπημένα μεταξύ τους.
    3) Ο γιατρός μου είπε πως αν χειροτερέψει θα του δώσει ψυχοφάρμακα τα οποία σε πολλές περιπτώσεις φέρνουν αποτέλεσμα.....ελπίζω πως δεν θα χρειαστεί.
     
  10. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Πιστεύω πως τώρα πια το έχω καταφέρει!
     
  11. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Ήθελα ν΄ανοίξω αυτό το θέμα ώστε όλοι αυτοί που θέλουν ένα ''παπαγαλάκι'' να γνωρίζουν ότι κάποιες φορές δεν είναι όλα τόσο ρόδινα (όπως φαίνονται στις φωτογραφίες) είτε έχεις μικρό είτε μεγάλο παπαγάλο.
    Χωρίς καμιά δόση εγωισμού, θεωρώ πως είμαι μια υπεύθυνη ιδιοκτήτης πουλιών (ζώων) και δεν ψάχνω για ''εύκολες λύσεις'' :)
     
  12. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Σίσσυ μου αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
    Και τα θέματά σου και ο τρόπος σκέψης σου και οι ενέργειές σου μας δίνουν κατεύθυνση σε πολλά ζητήματα και δεν είναι φιλοφρόνηση είναι η αλήθεια όπως την έχω ζήσει τόσα χρόνια παρακολουθώντας σε και μαθαίνοντας από σένα.
    Εύχομαι κάποια στιγμή να πάψει να τρώγεται με τα ρούχα το το μικρό σου :)
    Τελικά ο Κάρλο είναι ο αφανής ήρωας και συμπαραστάτης.
     
  13. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Μαρία μου.
    ....ναι, αυτό το πουλάκι είναι ένα κομμάτι μάλαμα!πολύ ήρεμο και γλυκό, ήταν ότι καλύτερο για την περίπτωση του Μάριου, μέχρι στιγμής τουλάχιστον....ελπίζω τώρα που ενηλικιώνεται να μη μας προκύψουν ''θέματα''.
    (Θα το ξαναπώ, επί 30 χρόνια δεν είχαμε το παραμικρό πρόβλημα με το cockatoo (που είναι και επιρρεπή) καταλαβαίνετε λοιπόν πως το σοκ μου με το Μαριόνι ήταν μεγάλο) ;)
     
  14. Φοίβος

    Φοίβος PB Supporter Article Writer

    Ναι, αλλα το κοκατου ΔΕΝ ηταν εκτροφικο και ΔΕΝ ηταν ταισμενο στο χερι αν δεν απατωμαι διοτι για εκεινον τον καιρο που μιλαμε μονο αγρια πουλια εισαγομενα υπηρχαν. Τυχαιο? Εχω συναντησει πολλα τετοια περιστατικα, που μονο τυχαια δεν καταληγω οτι ειναι. :)
     
  15. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Ακριβώς έτσι ήταν Ανέστη και έχεις δίκιο, τελικά δεν πρέπει να είναι καθόλου τυχαίο....
     
  16. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Μετά τον θάνατο του Κάρλο, η κατάσταση της πτεροφαγίας του Μάριου επιδεινώθηκε .
    Έχει μαδήσει εντελώς την δεξιά του φτερούγα και κόβει γενικά φτεράκια....
    [​IMG]

    [​IMG]
    (χθεσινές φωτογραφίες), η συντροφιά της Lida νομίζω πως (ίσως) έχει μετριάσει την ένταση μαδήματος που είχε...
     
  17. boukefalas

    boukefalas PB New Member

    δε ξερω απο παπαγαλους αλλα μηπως να δοκιμαζες να του φερεις καμμια θηλυκια?
     
  18. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Τι είναι αυτή η ψυχολογία η κακούργα σε όλα τα πλάσματα... :(
     
  19. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Η γιατρός Gray μου είχε πει (πριν 4-5 χρόνια) πως είναι θέμα ορμονών, κάποιο θηλυκό δεν θα του έλυνε το πρόβλημα...
    Θα μπορούσε μου είχε πει να εισάγει (τότε τουλάχιστον δεν υπήρχαν εδώ, δεν γνωρίζω αν αυτό ισχύει ακόμα) ορμόνη από την Αμερική και να του κάνει συγκεκριμένες δόσεις. Αρνήθηκα από τη στιγμή που το μάδημα του δεν έχει άλλες επιπτώσεις στην υγεία του. Αν και όταν χειροτερέψει βλέπουμε....Δεν είναι απλό πράγμα το να παίρνει ορμόνες ένα τόσο δα πουλάκι....
     
  20. ianos

    ianos Daily Active Member

    Λοιπόν Σισσυ, θα σου φανεί ίσως παράξενο, μα δεν μπορώ θα στο προτείνω, διότι μερες τωρα το σκέφτομαι:
    Στη θέση σου θα πήγαινα τον Μάριο σε ομοιοπαθητική γιατρό. Συγκεκριμένα, μπορεί να επέλεγα ειτε ομοιοπαθητικό κτηνίατρο, νομίζω οτι υπάρχει ενας τουλάχιστον στην Αθήνα, ειτε ομοιοπαθητικό για ανθρώπους. Θα έπαιρνα πληροφορίες, στη συνέχεια το γιατρό στο τηλέφωνο, ( θα βεβαιωνομουν πρώτα οτι προκειται για γιατρό, διότι κυκλοφορούν πολλοί που εξασκούν την ομοιοπαθητική και δεν είναι γιατροί), θα τον ρώταγα αν μπορεί να αναλάβει το πουλι, και θα πήγαινα ο ίδιος, οχι απαραίτητα με τον Μάριο μαζί. Ίσως μάλιστα να έψαχνα να εντοπίσω ομοιοπαθητικό ψυχίατρο. Στην επαφή μου μαζί του μάλιστα θα εντοπιζομουν στο άγχος, στις ορμόνες, στην έναρξη των συμπτωμάτων κλπ.
    Να μην μακρηγορώ, αν θελεις το συζητάμε περαιτέρω. Πάντως εχε υπόψη σου οτι είχα ένα θηλυκό καναρινι με διάφορα θέματα, το είχα συζητήσει με τον ομοιοπαθητικό μου και έχω φρικτά μετανιώσει που τελικά δε δοκίμασα να το σώσω ή να του βελτιώσω την υγεία μέσω ομοιοπαθητικής.
     
  21. Sissy

    Sissy PB Senior Member

    Παλιά (διότι αυτή η ιστορία ξεκίνησε στα 2,5 του χρόνια) μου έστειλε από την Αμερική ο jamieo [​IMG] κάποια μπουκάλια από αυτό το ομοιοπαθητικό.
    Στην αρχή ίσως να είδα κάποια διαφορά αλλά μετά από κάποιους μήνες ξεκίνησε τα ίδια....
    Μετά δοκίμασα τα ανθοιάματα του Μπαχ σχεδόν για δυο χρόνια, δεν είδαμε διαφορά (ανά διαστήματα εκεί που υποτίθεται ήταν μια χαρά ξανά τα ίδια...).
    Εγώ Γιάννη ακολουθώ την ομοιοπαθητική πολλά χρόνια τώρα (και μάλιστα ο γιατρός μου συμβαίνει να είναι ψυχίατρος). Συζητώντας το θέμα μαζί του, μου απάντησε πως ένα πουλί-ζώο χρειάζεται οπωσδήποτε κτηνίατρο ομοιοπαθητικό.
    Μετά ήρθε ο Κάρλο για συντροφιά και ατόνησε η ιδέα, παρότι είχα ψάξει να βρω γιατρό και βρήκα (το 2011) ομοιοπαθητικό-κτηνίατρο (τον κ Γκόλφη στην Λ. Μεσογείων και Κολωνάκι) πήγα, συζήτησα μαζί του αλλά ποτέ δεν ξεκινήσαμε τελικά.
    Μάλλον θα πρέπει να κλείσω ένα ραντεβού μαζί του να δει (αυτή τη φορά) τον Μάριο και να ξεκινήσουμε....
    Σ΄ευχαριστώ που μ΄ενεργοποίησες σε μια κατεύθυνση που...είχα ξεχάσει (διατηρούσε βλέπεις κάποια ισορροπία μέχρι τον χαμό του Κάρλο)

    είδες λοιπόν;; πως να μου φανεί παράξενο; πολύ καλά έκανες και έγραψες αυτό που πίστευες:thumbsup:
     

Μοιραστείτε

Φόρτωση...