Η εμπειρία μου με το πρώτο cockatiel μου

Συζήτηση με θέμα Η εμπειρία μου με το πρώτο cockatiel μου, που ξεκίνησε από anatolia, στο Forum 'Παπαγάλοι Γενικά' του PetBirds, 14 Δεκ 2014.

  1. anatolia

    anatolia PB New Member

    13.12.2014


    Όλα ξεκίνησαν στα τέλη Απριλίου-αρχές Μαΐου του 2013, όταν μετά από επίσκεψη για καφέ στον ξάδερφό του (εκτροφέα) ο σύντροφός μου έφερε σπίτι ένα νεοσσό κοκατίλ 2 περίπου μηνών. Το πουλάκι ήταν μισόγυμνο, δεν τρεφόταν μόνο του ακόμη, μας κοιτούσε με ορθάνοιχτα μάτια και κουτσουλούσε ανελέητα όπου να’ναι. Να το θέσω ως εξής: μικρή είχα παπαγαλάκια που τα φρόντιζε ο πατέρας μου και τα πουλιά γενικά δεν τα είχα και σε πολύ εκτίμηση από τότε. Ήδη από την προηγούμενη χρονιά στο σπίτι μας είχαμε ένα γατί την Τσίτα και ένα μίνι πίντσερ τη Μίνι, τα οποία απαιτούσαν την καθημερινή φροντίδα μου και προσοχή μου. Και ξάφνου εμφανίστηκε και αυτό το κακάσχημο πουλάκι, το οποίο έπρεπε να το ταΐζουμε με σύριγγα κάθε 3-4 ώρες (πράγμα που πολύ επιμελώς έκανε ο σύντροφός μου). Τις πρώτες 2 εβδομάδες, να πω την αλήθεια, καθόλου δεν με ενδιέφερε το καινούριο μέλος της οικογένειας και με άφηνε κυριολεκτικά αδιάφορη. Και ξαφνικά, μία ωραία πρωία ο σύντροφός μου έβαλε το πουλί πάνω στον ώμο μου....Από τη στιγμή εκείνη ξεκίνησε η απίστευτη αγάπη μας που επισκίασε τα πάντα στον κόσμο! Από την ημέρα εκείνη έχω αλλάξει εντελώς τη γνώμη μου για τα παπαγαλάκια και τα πουλιά γενικά. Το μικρό αυτό πλάσμα κοιμόταν στην αγκαλιά μου μετά από χορταστικό φαί, κυνηγούσε τα δάχτυλά μου πάνω στο τραπέζι, με κοιτούσε τόσο τρυφερά και τιτίβιζε τόσο συγκινητικά όταν με έχανε από τα μάτια του. Την άνοιξη μόλις άρχισαν οι καλές ημέρες μετακομίσαμε κοντά στην θάλασσα. Εκεί, στις βόλτες με το σκυλάκι μας έβαζα τον κοκό μέσα στην κουκούλα μου, εκείνος μπλεκόταν τα μαλλιά μου και έβγαζε απέξω το ράμφος του για να τα βλέπει όλα (ο περίεργος!) και έτσι βολταρίζαμε στην παραλία οικογενειακώς (μαζί και η γάτα μας, χωρίς πλάκα!). Το κοκατιλάκι το ονομάσαμε Χάρη (ακόμη δεν ξέρουμε εάν είναι αρσενικό ή θηλυκό). Το πουλάκι μας είναι πλήρως εξημερωμένο, το κλουβί για αυτό είναι απλά ένα μέρος όπου τρώμε, πίνουμε νεράκι και κοιμόμαστε, ενώ όλα τα υπόλοιπα μπορούμε να τα κάνουμε εκτός κλουβιού, πετώντας σε όλο το σπίτι και προσγειώνοντας όπου θέλουμε και όποτε το αποφασίσουμε. Μία μέρα στις αρχές του καλοκαιριού καθόμασταν στην αυλή, όταν ο Χάρης ξαφνικά απογειώθηκε από τον ώμο μου και πέταξε ψιλά, ακολουθώντας τα χελιδόνια που πετούσαν τρελά πάνω από τις οροφές. Πάθαμεστηνκυριολεξίασοκ! Το πουλί πέταξε από την άλλη μεριά του σπιτιού και άρχισε να γκαρίζει και να μας φωνάζει από κάτι πουρνάρια που φυτρώνουν εκεί. Ο σύντροφός μου έτρεξε από την άλλη μεριά του σπιτιού, ενώ εγώ βγήκα τρεχάτη από την αυλή και άρχισα να φωνάζω το Χάρη τρελή από πανικό. Ξαφνικά βλέπω ξανά το κοπάδι με τα χελιδόνια να περνά αστραπή από πάνω μου και στη μέση κάτι κίτρινο (ο Χάρης είναι λουτινάκι). Το κοπάδι εν ριπή οφθαλμού εξαφανίστηκε από την αντίθετη μεριά των σπιτιών. Εγώ τρομοκρατήθηκα ακόμη περισσότερο και άρχισα πάλι να φωνάζω το Χάρη όσο δυνατά και καθαρά μπορούσα. Και ξαφνικά αυτό το μικρό κίτρινο τερατάκι, εξαντλημένο, σοκαρισμένο και τρομοκρατημένο επέστρεψε και κυριολεκτικά σωριάστηκε πάνω στην οροφή ενός παρκαρισμένου στην γειτονιά αυτοκινήτου. Πλησίασα όσο ήρεμα μπορούσα, πάντα φροντίζοντας να ακούει τη φωνή μου και είδα την καρδιά του Χάρη έτοιμη να πηδήξει έξω, τόσο δυνατά χτυπούσε από το σοκ. Μεκοιτούσεμεμάτιαορθάνοιχτακαιτοτσουλούφικάγκελο. Αργά πλησίασα το χέρι μου και εκείνος αμέσως ανέβηκε πάνω και έτρεξε στο ώμο μου, στον οποίο είχε μεγαλώσει στην κυριολεξία. Μπήκαμε στο σπίτι και κάναμε ώρα να ηρεμήσουμε όλοι, τόσο μας είχε αναστατώσει αυτό το φοβερό περιστατικό.

    Μετά από αυτή την εμπειρία αποφάσισα ότι πρέπει να αγοράσουμε στο Χάρη ένα γκατζετάκι (harness) για να μπορούμε να τον βγάζουμε έξω όταν πίνουμε καφέ στην αυλή. Αφού πληρώσαμε 50 ευρώ και μετά από αναμονή μίας εβδομάδας παραλάβαμε το σούπερ λουράκι, προσπαθούσα καιρό να μάθω τον Χάρη στον καινούριο περιορισμό. Αλλάυπολόγιζα, βέβαια, χωρίςτονξενοδόχο! Ο Χάρης γκάριζε, διαμαρτυρόταν, δάγκωνε, δεν ανεχόταν το λουράκι ούτε λεπτό πάνω στο σώμα του και προσπαθούσε συνέχεια να την κάνει με ελαφρά, με πολύ πιθανή συνέπεια σοβαρού τραυματισμού. Τελικά παραδόθηκα – ένα πουλί που μεγάλωσε ελεύθερο δεν μπορεί να ζήσει σκλαβωμένο! Το καλοκαίρι ο Χάρης το πέρασε σε ένα άνετο κλουβάκι στην αυλή, κακαρίζοντας τα πρώτα του τραγούδια, λιαζόμενος στον απογευματινό ήλιο και κάνοντας μπανάκια στην μπανιέρα του. Έτσιλύθηκετοθέμαμετηνβόλταέξω.

    Άλλη μία απίστευτη ιδιαιτερότητα της μικρής μας ομορφιάς – τσιμπολογάει από τα χείλη με προσοχή τις λιχουδιές που του δίνουμε. Μόλις το μικρό αυτό λαμόγιο δει ότι καθόμαστε να φάμε ή ότι κάποιος μασουλάει κάτι, έρχεται αμέσως στον ώμο, σε κοιτάζει στο στόμα και στα μάτια τόσο αστεία και απαιτητικά που δεν μπορείς να του αρνηθείς σχεδόν ποτέ! Και αν δεν του δώσεις, αρχίζει να σε τσιμπάει στο αυτί, στο λαιμό, να σε σπρώχνει με το κεφαλάκι του στο μάγουλο και να τιτιβίζει θυμωμένα και δυνατά!

    Συναγερμό στο σπίτι έχουμε δωρεάν: και το σκυλί και ο παπαγάλος αρχίζουν να γαβγίζουν και να τσιρίζουν σαν παλαβά μόλις κάποιος ξένος πάει να μπει στην αυλή ή μιλήσει στην εξώπορτα δυνατά.

    Τους τελευταίους μήνες άρχισα να παρατηρώ ότι το πουλάκι μας τον καθένα μας φωνάζει με ξεχωριστή φωνή και επικοινωνεί μαζί μας άψογα στην δική του κοκατιλίσια γλώσσα. Για παράδειγμα, εάν το πρωί με φωνάζει να ανοίξω το κλουβί, αρχίζει πρώτα να τρέχει πέρα-δόθε να τιτιβίζει σε τόνο τρυφερό και ήπιο. Αυτό σημαίνει: γεια, καλημέρα, είμαι έτοιμος να βγω, άντε άνοιξε γρήγορα το πορτάκι! Εάν φεύγω σε άλλο δωμάτιο, ο Χάρης αρχίζει να τσιρίζει νευρικά και δυνατά, μέχρι που να μην ακούσει τη φωνή μου, μετά έρχεται εκεί σαν τρελός και ησυχάζει, αφού προσγειωθεί στο ώμο ή στο κεφάλι μου. Εάν πλένω πιάτα και έρχεται στο νεροχύτη, υπάρχουν δύο περιπτώσεις: διψάω ή έλα να κάνουμε μπάνιο. Εδώ η επικοινωνία είναι με τις κινήσεις του σώματος περισσότερο, όχι λεκτική. Έαν είναι απασχολημένος με κάτι και δεν θέλει να τον πειράζουνε, σκύβει το κεφάλι και τσιρίζει εκνευρισμένος, δαγκώνει ελαφρά το χέρι που πάει να τον αγγίξει, σαν να λέει: παράτα με ήσυχο, παίζω ή έχω δουλειά τώρα! Εάν θέλει αγαπούλες και χαδάκια, σκύβει πάλι το κεφάλι, σχεδόν κάθεται και βγάζει κάτι τρυφερά κακαρίσματα, σαν να λέει: έλα, χάιδεψε με, σε παρακαλώ! Και τέτοια άπειρα λεκτικά και μη λεκτικά σήματα έχουμε αναπτύξει όλους αυτούς τους μήνες.

    Και τι να σας πω για την πρώτη φορά που άρχισε να χασμουριέται συνέχεια. Θεέμου, πόσοτρόμαξα! Για το θέμα αυτό διάβασα ότι είχε και δεν είχε το ιντερνέτ και τελικά ηρέμησα: μία κανονική αντίδραση σε πολλές περιπτώσεις, απλά θέλει λίγο νεράκι και χάιδεμα στο προγούλι να πάει κάτω η τροφή.

    Σε λίγους μίνες θα στείλουμε τα φτερά του για τεστ DNAκαι θα ξέρουμε σίγουρα τι είναι το κοκατιλάκι λουτινάκι μας που τώρα ολοκληρώνει την πρώτη του πτερρόροια. Σκεφτόμαστε να του πάρουμε ταίρι και να δούμε και απογόνους.

    Εν τέλει, θέλω να πω, ότι δεν μετανιώνω ούτε λεπτό που αυτό το μικρό τιτιβιζόπουλο (τσουλουφόπουλο κοκορίκο μου και μυριάδες άλλα υποκοριστικά) ήρθε και ζει στο σπίτι μας. Και εάν και μέσα στην ημέρα ξοδεύω ένα Χ χρόνο για καθάρισμα και η σκέψη να μην πάθει κάτι το κοκό (στο σπίτι έχουμε γάτα, σκύλο και μικρό παιδί) έχει γίνει πια δεύτερη φύση μας, είμαι απέραντα ευτυχής και ευγνώμων.

    Και σήμερα πήγε ο σύντροφος μου με το γιο του σε ένα petshopκαι είδε το εξής σκηνικό: σε ένα κλουβί στη γωνία καθόταν ένα κοκατίλ με σπασμένα πόδια και φτερά, ενώ ο συγκάτοικός του – ένα μικρό παπαγαλάκι με λίπωμα κάτω από το ράμφος – το τάιζε στόμα με στόμα για να μην πεθάνει, καθώς εκείνο δεν μπορεί να τραφεί μόνο του, μετά βίας κινείται. Ο μαγαζάτορας είπε πως του το φέρανε σε πολύ πιο άσχημη κατάσταση, ότι κάπως έχει συνέλθει, ότι «μάλλον παίζανε ποδόσφαιρο με το πουλί» και ότι το χαρίζει σε όποιον θα έχει το κουράγιο να αναλάβει να το φροντίσει.

    Όλη την ημέρα η ιστορία αυτή δεν έφυγε από το μυαλό μας και αποφασίσαμε Δευτέρα και πάμε στο κατάστημα και να πάρουμε και τα δύο πουλάκια. Αν ήμουν μαζί τους το πρωί θα τα είχαμε πάρει ήδη, αφού τα όμορφα και τα υγιή όλο και κάποιος θα τα αγοράσει. Και τι θα γίνει με αυτά τα δύστυχα, όμως; Ποιος θα τα αγαπήσει και θα τα περιποιηθεί; Και ακόμη και η τύχη τους να είναι τέτοια που θα πεθάνουν, δεν αξίζουν να ζήσουν λίγο ποιοτικά; Δεν είναι και αυτά Θεού ψυχές; Και ότι κάνουμε σε αυτή τη γη, όλα εδώ πληρώνονται, όχι στον άλλο κόσμο, απλά δεν ξέρουμε πότε και με ποιόν τρόπο. Είναι του Θεού ή του Σύμπαντος μυστήριο αυτό, εάν θέλετε. Το μόνο που ξέρω, είναι ότι ο Χάρης θα έχει σύντομα παρέα και τα πουλάκια ένα καλό σπίτι και ανθρώπους να τα αγαπάνε πραγματικά. :)))
     
  2. patilas

    patilas PB Member

    Εεε χάρη.. Φοβερή η εμπειρία μ τα χελιδόνια. Κ γενικά ωραία τα περνάτε.. Θ σου γράψουν κ η παπαγαλαδες καλύτερα και ποιο σίγουρα αλλά νομίζω τα κοκατιλ δεν θέλουν τεστ DNA αν θες βάλε καμιά φώτο...

    Διαχωρισμος φυλου στους παπαγαλους cockatiel | PetBirds
     
  3. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Ανατολία καλώς ήρθες, να χαίρεσαι τα ζωάκια σου και σ' ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας την πολύ όμορφη ιστορία σου με τόσο γλαφυρό τρόπο!
    Κάποιες ερωτήσεις: Ποια η σχέση της γατούλας σας και του σκυλάκου σας με το κοκατιλάκι; Πάντως όποια και να είναι ποτέ να μην τα αφήνετε μόνα τους χωρίς επίβλεψη. Αφού δεν δέχεται το χάρνεςς τι σκέφτεστε να κάνετε στο μέλλον για τις ελεύθερες πτήσεις του;
    Όσον αφορά τα άρρωστα πουλάκια που βρήκατε στο μαγαζί, θα ακούσεις διάφορες αρνητικές απόψεις, ότι όσο αγοράζουμε ταλαίπωρα πουλάκια τόσο θα συνεχίζουν να υπάρχουν. Δεν θα το πω εγώ, γιατί το έχω κάνει πολλάκις, μην σου πω όσα έχω είναι τέτοιες περιπτώσεις και ζουν όλα πάνω από 6 χρόνια τώρα. Τέλος πάντων ό,τι και αν αποφασίσετε, θα πρέπει να τηρήσετε καραντίνα σε εντελώς διαφορετικά δωμάτια, καμία επαφή ο-η Χάρης με αυτά. Θα έλεγα επειδή η κατάστασή τους είναι τέτοια να ξεπεράσετε τις 40 μέρες και να κάνετε καραντίνα τουλάχιστον 2 μήνες. Αν τελικά τα πάρετε, να δούμε συμπτώματα και φωτογραφίες τους.
    Και φυσικά περιμένουμε φωτογραφίες και παρουσίαση του Χάρη εδώ Παρουσιάσεις Πουλιών | PetBirds .

    Α και ξέχασα να σου πω , ποτέ από το στόμα σας τροφή στο πουλάκι. Το σάλιο μας περιέχει πολλά μικρόβια που μπορούν εύκολα να το σκοτώσουν. Το ξέρω το βλέπουμε συχνά σε φωτογραφίες κατόχων πτηνών αλλά είναι ένα τεράστιο σφάλμα και είναι κρίμα να ζήσετε από άγνοια τέτοιο περιστατικό.
     
  4. anatolia

    anatolia PB New Member

    Παιδιά, ευχαριστώ πολύ για όλες τις παρατηρήσεις! Το πουλί τρώει από τα χείλη, όχι από το στόμα όπως το εννοιείτε, ξέρω ότι το ανθρώπινο σάλιο είναι κακό για πουλιά. Η γάτα με το σκύλο έχουν διαφορά 1 μήνα, ήδη τα 2 έτη τα κλείσανε φέτος καλοκαίρι και πάμε για τρίτο, είναι από μωρά μαζί και πολύ αγαπημένα. Ο σκύλος φοβάται και αποφεύγει το πουλί, η γάτα πάλι τάχα φοβάται και αποφεύγει (ο Χάρης τις τσιμπολογάει που και που τα μουστάκια και την ουρά), αλλά τον παρατηρεί συνέχεια. Και εγώ παρατηρώ τη γάτα, κάνω τον αστυνόμο, αφου τα ένστιγκτα είναι αναπόφευκτα.
    Συνήθως τα τραβάμε βίντεο και όχι φωτογραφίες, θα προσπαθήσω κάτι να ανεβάσω σήμερα.
    Και περομένω να έρθει η Δευτέρα να πάμε να πάρουμε τα άλλα κοκό αμέσως. Σήμερα θα διαβάσω ότι αφορά την καραντίνα τους στο Μεγάλο Δάσκαλο (ιντερνέτ) )))).
     
  5. anatolia

    anatolia PB New Member

    Α, και όσο για τις ελεύερες πτήσεις: το σπίτι είναι μεγάλο και πετά όλη μέρα ελεύθερο μέχρι αργά το βράδυ που πάει για νάνι στο κλουβάκι. Υπάρχει πρόβλημα λέτε έτσι; Πρέπει οπωσδήποτε να βγαίνει έξω να πετά;
     
  6. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Όχι δεν είναι απαραίτητο να βγαίνει έξω αλλά τόσες πολλές ώρες μένει ελεύθερο χωρίς επιτήρηση; Τα άλλα ζώα που βρίσκονται τις αντίστοιχες ώρες; Επίσης θέλει προσοχή μήπως κάποιος φίλος, επισκέπτης κτλ αφήσουν εν αγνοία τους κάποια πόρτα, παράθυρο ανοιχτό και φύγει το πουλάκι. Διάβασε και αυτό Πουλιά που πετούν ελεύθερα μέσα στο σπίτι | PetBirds .
     
  7. anatolia

    anatolia PB New Member

    Είμαι από τους τυχερούς ανθρώπους μάλλον τη σήμερον ημέρα γιατί δουλεύω από το σπίτι και όλη μέρα είμαι μαζί τους 24/7 που λέμε. Οπότε όλα είναι υπό επιτήρηση συνέχεια. Οταν φεύγουμε για δουλειές ή ψώνια το πουλί το βάζουμε στο κλουβάκι σε άλλο δωμάτιο και τα υπόλοιπα ζοντανά μένουν στο σαλόνι. Σε καλό καιρό η γάτα βολταρίζει έξω (μένουμε εκτός πόλης), το κοκό στο κλουβάκι και το σκυλί μέσα στο σπίτι μαζί του.
    Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω επίσης είναι: επειδή μετακινούμαστε από το σπίτι στο εξοχικό και είχαμε σκοπό να φύγουμε ξανά για θάλασσα μετά τις γιορτές, συμπεραίνω ότι λόγο καραντίνας στα καινούρια πουλάκια δεν θα μπορέσουμε να το κάνουμε τόσο άμεσα, ε;
     
  8. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Δεν ξέρω τα λειτουργικά σας, αλλά ο Χάρης δεν πρέπει να βρεθεί στον ίδιο χώρο με τα νεοφερμένα για 2 μήνες τουλάχιστον και εφόσον αποδειχθούν υγιή. Γιατί αν έχουν κάποια λοίμωξη, ούτε μετά τους δύο μήνες.
     
  9. anatolia

    anatolia PB New Member

    Οκ, ευχαριστώ πολύ για την άμεση απάντηση, Μαρία! Να τα δούμε αύριο πρώτα ο Θεός και κάτι θα σκεφτούμε να κάνουμε με την καραντίνα. Ευτυχώς έχουμε 2 ΙΧ, οπότε εάν καταστεί ανάγκη να φύγουμε, θα βάλουμε και τα κλουβάκια τους αντίστοιχα. ))
     
  10. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Ναι έτσι γίνεται.
     
  11. alicedros

    alicedros PB Supporter

    Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να είχαν έστω και λίγη από την αγάπη που έχεις εσύ Ανατολία μου και η οικογένεια σου για τα ζώα! Σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν λίγο καλύτερος! Μπράβο σας και συγχαρητήρια γι αυτό που έχετε κάνει και για όλα αυτά που θα κάνετε!
    Αν ακούσω το μυαλό και τη λογική πρέπει να σου πω να μην πάρεις τα δύο άρρωστα παπαγαλάκια από το pet shop, γιατί ενδυναμώνεις αυτό το "σύστημα" και θα φέρουν και άλλα άρρωστα μετά και αυτό πρέπει με κάποιο τρόπο να σταματήσει! Αν ακούσω την καρδιά και το συναίσθημα (που συνήθως αυτά ακούω! :p ) θα σου πω και σου λέω να τα πάρεις, γιατί είμαι σίγουρη πως με την αγάπη που θα τους δώσετε θα γίνουν καλά και ευτυχισμένα! Μπράβο και πάλι γι αυτή την κίνηση "σωτηρίας" που θα κάνετε, γιατί μπορεί για κάποιους να είναι απλά δύο ταλαιπωρημένα ζώα σε ένα pet shop (δυστυχώς υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια σε όλη την Ελλάδα), αλλά στην πραγματικότητα είναι δύο άτυχες ψυχούλες! Μακάρι ο καθένας μας να έσωνε από δύο τέτοιες ψυχούλες! Απλά πρέπει να σκεφτείς ότι ίσως χρειαστεί να δώσετε κάποια χρήματα σε πτηνιάτρους-κτηνιάτρους για να γίνουν καλά..

    Όταν μπαίνουν τέτοια μέλη στο φόρουμ μας χαίρομαι πάρα πολύ! Καλώς ήρθες λοιπόν Ανατολία! Ξαφνικά το φόρουμ μας έγινε ακόμα πιο όμορφο! :D

    *Άσχετο αλλά τα νέα μέλη της οικογένειας σας να τα Βγάλετε Christ και Mas για να θυμάστε ότι τα πήρατε και τα σώσατε Χριστούγεννα! ;) Μου ήρθε και είπα να στο πω! :p
     
  12. anatolia

    anatolia PB New Member

    Γειά σου, Αλίκη! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Είναι αυτονόητο ότι και χρόνο θα αφιερώσουμε και λεφτά θα δώσουμε όπου και για ότι χρειαστούνε. Μπορεί να μην κάνουμε και πολλά πράγματα για εμάς σαν ανθρώπους και να έχουμε μαζευτεί πολύ τα τελευταία 2 χρόνια, όπως εξάλλου όλοι οι Ελληνες, αλλά το θέμα της υγείας των ζώων μας δεν το διαπραγματευόμαστε. Ζούμε όλοι σε ένα σπίτι, έχουμε και παιδί εδώ και η υγεία και η καθαριότητα είναι ένα τεράστιο MUST. Εξάλλου είναι τα καμάρια μας αυτά!
    Οσο για τα πουλάκια και γενικά την ιστορία με τα ζώα στην όμορφη κατά τα άλλα χώρα μας....Δεν υπάρχει παιδεία, αυτό πιστεύω. Πέρυσι πάλι από ένα τέτοι κατάστημα στην ίδια κωμόπολη (Δράμα) σώσαμε ένα δύστυχο γιόρκι που ήταν κοκκαλωμένο και μέσα στην ψείρα, σκιλάκι της γυάλας, αν έχετε ακούσει τον όρο. Τώρα η κούκλα αυτή ζει στην Θεσσαλονίκη με την αδερφή μου και την μητέρα μου που την λατρεύουν στην κυριολεξία. )))
    Δεν μπορείς να φροντίσεις ένα ζώο, μην το παίρνεις, βρε άνθρωπε.
    Δεν μπορείς άλλο να το φροντίζεις, δώσε το σε κάποιον που θα το αγαπήσει, μην το παρατάς σε μαγαζί ή ακόμη χειρότερα στο δρόμο.
    Στείρωσε τα ζώα σου εάν δεν είσαι breeder επαγγελματίας και ο κόσμος θα γίνει λιιιγο καλύτερος.
    Για όλους.
    Ευχαριστώ και πάλι! )))

    Βρίκα πρόχειρες φωτό από τα μωρά μας!
     

    Συνημμένα Αρχεία:

  13. misalouris

    misalouris PB Moderator Staff Member

    Άψογα και πανέμορφα ..... και το πτηνό σου ... και τα "αταίριαστα" ... όλα όμορφα.
     
  14. maria p

    maria p PB Supporter PBCP Contributor

    Τέλεια όλα φτου φτου φτου, να τα χαίρεστε!
     
  15. alicedros

    alicedros PB Supporter

    Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο! Αλλά ας μην ανοίξουμε το θέμα περί παιδείας στην Ελλάδα γιατί είναι τεράστιο και δε θα καταλήξουμε και πουθενά!

    Ανατολία μου κουκλιά είναι όλα τους! Να τα χαίρεσαι όλα σου τα παιδάκια "υιοθετημένα" και μη! :p Αλλά και εσύ φυσικά είσαι πολύ γλυκιά!
     
  16. Φοίβος

    Φοίβος PB Supporter Article Writer

    Ωραια η παρουσιαση σου Ανατολια κι ομορφη η οικογενεια σας! :)

    Ο Χαρης μου δινει την εντυπωση οτι ειναι Χαρουλα. Μπορουμε να δουμε φωτο απο την πλατη του?

    Σωσατε ενα κουταβι, αλλα καταδικασατε τη μανα του να ξαναγεννησει στις αθλιες συνθηκες που ζει για να καλυψει το κενο που εμεινε στη γυαλα. Εγω εχω αντιθετη αποψη σε αυτο το θεμα.
     
  17. alicedros

    alicedros PB Supporter

    Ωχ Ανέστη μου άνοιξες μεγάλο θέμα! Αλλά αν αναλογιστεί κανείς πόσα θηλυκά σκυλάκια μικρότερα από και από τριών ετών, πεθαίνουν από εξάντληση ή από ασθένειες από τις πολλές γέννες, τότε ναι έχεις απόλυτο δίκιο! Αλλά δυστυχώς στη γυαλα βλέπουμε το χαριτωμένο κουταβάκι και το μυαλό μας δεν πάει στην μαμά και στις συνθήκες που γεννήθηκε και ήρθε στην Ελλάδα (που τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντα, είναι άθλιες). Και ως άνθρωποι, πάντα θέλουμε να πιστεύουμε αυτό που μας μοιάζει πιο ωραίο και πιο όμορφο ως σενάριο, προ δλδ είναι από καλά εκτροφεία της Σερβίας και της Βουλγαρίας και ότι ήρθε με ειδική πτήση ή με αμάξι!

    Συγγνώμη για το of topic, αλλά αυτά πρέπει να τα μαθαίνουν κι άλλοι σιγά σιγά, γιατί είναι η πικρή και άσχημη αλήθεια της πραγματικότητας! :(
     
  18. Φοίβος

    Φοίβος PB Supporter Article Writer

    Νομιζω πως οταν μιλαμε για ζωες τοτε ο ρεαλισμος δεν ειναι απλα μια εκδοχη, αλλα επιβαλλεται. Οποιος σχηματιζει τετοιες εικονες στο μυαλο του ψαχνει απλα συγχωροχαρτι για να διωξει τις οποιες τυψεις πανε να τον ζωσουν. Αλλα ας σταματησουμε εδω το οφ τοπικ, υπαρχουν αναλογα θεματα για να το συνεχισουμε εκει για οποιον εχει διαθεση για τετοια κουβεντα. https://petbirds.gr/threads/Η-σκληρή-αλήθεια-για-τα-παράνομα-εκτροφεία-puppy-mills-και-τα-εργοστάσια-κουταβιών.21898/

    Ανατολια βαλε μας περισσοτερες φωτογραφιες απο το πουλακι σου αν σε ενδιαφερει να μαθεις το φυλο του. Πλατη, κατω πλευρα της ουρας και των φτερουγων.
     
  19. anatolia

    anatolia PB New Member

    Παιδιά, καλησπέρα!
    πρώτον, τα πήραμε τα πουλάκια, γιούπι! Το κοκατιλάκι τελικά είναι 2,5 ετών και ζει έτσι στο μαγαζί από τότε. Ο ανεγκέφαλος που το έφερε σο μαγαζί το μετέφερε με μηχανή και του έφυγε από το κουτί, εξού και οι ανεπανόρθωτοι τραυματισμοί σε φτερά και πόδια. Το μικρό παπαγαλάκι έχει ένα λίπωμα σχετικά μικρό και ελπίζω με σωστή διατροφή και άσκηση να του περάσει κάποια στιγμή. Σε κάθε περίπτωση θα τα πάμε όλα στη θεσσαλονίκη σε πτηνίατρο λίαν συντόμως. Ηταν και ένα άλλο κοκατιλ στο μαγαζί με τεράστιο ράμφος και μεγάλο λίπωμα κάτω στην κοιλιά, και εκείνο χρόνια έτσι, αλλά δεν μπόρεσα να το πάρω τώρα δυστυχώς....(
    Οσο για το γιόρκι που είχαμε σώσει πέρυσι, εκείνο ήταν ήδη 6-7 μηνών φερμένο από Τσεχία και δεν είχε ελπίδες να το πάρει κάποιος, ήταν πια πολύ μεγάλο και για εκπαίδευση, αφού να φανταστείτε, δεν είχε βγει ποτέ ούτε βόλτα και έκανε 2 βδομάδες να καταλάβει ότι βόλτα πάμε για να κάνουμε τις ανάγκες μας. Ακόμη και σήμερα που και που κάνει τσίσα της μέσα στο σπίτι.
    Οταν ηρεμήσουν λίγο τα κοκό και εγκλιματιστούν, θα σας στείλω φώτο.
    Ευχαριστώ πολύ τους πάντες! )))
     

Μοιραστείτε

Φόρτωση...