Δακτυλιδολαίμης Ψιττακίσκος

Συζήτηση με θέμα Δακτυλιδολαίμης Ψιττακίσκος, που ξεκίνησε από Maria Pap., στο Forum 'Παπαγάλοι Γενικά' του PetBirds, 13 Νοε 2008.

  1. Maria Pap.

    Maria Pap. PB Member

    Δακτυλιδολαίμης Ψιττακίσκος


    Από εξωτικός έγινε Αθηναίος

    To επίσημο όνομά του είναι Psittacula krameri και τα τελευταία χρόνια απέκτησε ελληνική ιθαγένεια. Οι επιστήμονες μελετούν τις αιτίες που έκαναν το πρώην εξωτικό είδος, ενδημικό, που προτιμά τις μεγαλουπόλεις.

    [​IMG]Σε έναν Αθήναϊκό κήπο άρχισε πριν από καμία δεκαριά χρόνια να έρχεται ένας πράσινος παπαγάλος με ένα πορτοκαλόχρωμο δαχτυλίδι στο λαιμό του. Το "εξωτικό πουλί", όπως το είχε ονομάσει η θεία Ευγενία, πήγαινε κάθε πρωί στις 6 περίπου κι έτρωγε καρπούς από τα δέντρα και ψίχουλα από το τραπεζομάντιλο. Ηταν τόσο τακτικό στις επισκέψεις του, που η κυρά του σπιτιού κατάφερε να το παγιδέψει και να το βάλει στο κλουβί. Σύντομα, άρχισαν να τον επισκέπτονται την ίδια περίπου ώρα κι άλλοι πράσινοι παπαγάλοι και να πιάνουν κουβέντα κρώζοντας τόσο δυνατά, που αναστάτωναν τη γειτονιά.

    Η ιστορία αυτή είναι πέρα για πέρα αληθινή και το πρωινό κουτσομπολιό των παπαγάλων συνεχίζεται αμείωτο όλα αυτά τα χρόνια. Ο λόγος που ανέσυρα αυτήν την αφήγηση από το ντουλάπι της μνήμης είναι ένα άρθρο του Παναγιώτη Λατσούδη, δασολόγου, συνεργάτη της Ορνιθολογικής Εταιρείας, στο περιοδικό "Οιωνός".
    Το άρθρο είχε τίτλο "Ο Δακτυλολαίμης Ψιττακίσκος στην Ελλάδα" και αναφερόταν στο νέο είδος παπαγάλου που εμφανίστηκε στη χώρα. Οι ειδικοί είχαν εντοπίσει φυσικά τον παπαγάλο, του είχαν ήδη δώσει όνομα και είχαν παρατηρήσει τις συνήθειές του.

    Ένας Ευρωπαίος από την Αφρική

    Ο δακτυλολαίμης ψιττακίσκος μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες περιοριζόταν στα νότια της Ασιατικής Ηπείρου και στην υποσαχάρια Αφρική. Ζούσε σε τροπικές, υποτροπικές και άλλες θερμές περιοχές του πλανήτη. Από το 1970 άρχισαν να τον συναντούν στη Βόρεια Αμερική, μετά στην Ευρώπη και στα τέλη της δεκαετίας του '80 ήρθε και στην Ελλάδα.

    Το γεγονός ότι έχει δημιουργήσει ενδιαιτήματα σε Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Τσεχία, Γερμανία, Βέλγιο, ακόμα και στην Αγγλία, καταδεικνύει ότι το "εξωτικό πουλί" έχει πάρει πια την ευρωπαϊκή ιθαγένεια.

    Το αξιοπρόσεκτο είναι πως το είδος αυτό δεν είναι μεταναστευτικό και θεωρείται "είδος συντροφιάς". Αυτό σημαίνει ότι η άφιξή του στην Ευρώπη δεν οφείλεται σε ομαδική μετακίνηση. Η πιο πιθανή εκδοχή είναι ότι ο πληθυσμός δημιουργήθηκε από σκόπιμες απελευθερώσεις και από άτομα που απέδρασαν από την αιχμαλωσία, συγκρότησαν μικροκοινωνίες και έκτοτε μετακινούνται σιγά σιγά στα όρια της ηπείρου και εγκαθίστανται εκεί όπου βρίσκουν κατάλληλες συνθήκες. Και κάτι ακόμα, ιδιαίτερα περίεργο: το περιβάλλον που προτιμούν δεν είναι αυτό της εξοχής, αλλά της πόλης.

    Από τα μέχρι τώρα δεδομένα παρατηρούμε ότι συναθροίζονται κυρίως στα αστικά και περιαστικά πάρκα και δάση, όπου χτίζουν τις φωλιές τους σε ευκάλυπτους ή καταφεύγουν σε κουφάλες άλλων δέντρων. Γι' αυτό και οι περιπατητές στο Πάρκο Τρίτση, στον Πύργο Βασιλίσσης, οι κάτοικοι της Γλυφάδας, της Φιλοθέης, της Αρτέμιδας αλλά και της Θεσσαλονίκης κοντά στο ΑΠΘ, θα έχουν προσέξει την παρουσία των πρασινωπών παπαγάλων με το πορτοκαλί δακτυλίδι στο λαιμό. Μικροί πληθυσμοί έχουν παρατηρηθεί επίσης στη Σκάλα Ωρωπού, σε νησιά του Αιγαίου, ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα αλλά και στη Βόρεια Πελοπόννησο.
    Πώς ξεχωρίζει

    [​IMG]
    Το έντονο χρώμα τους μας βοηθάει να τον ξεχωρίσουμε από τους "ελληνικούς" παπαγάλους. Τα γηγενή είδη είναι πολύ πιο μικρόσωμα και σίγουρα χωρίς τόσο φανταχτερά χρώματα.
    Ο αγαπητός δακτυλολαίμης ψιττακίσκος προσελκύει αμέσως το βλέμμα, με το έντονο πράσινο να κυριαρχεί σε όλο το σώμα. Μόνο τα φτερά καταλήγουν σε ένα έντονο μπλε και έχει ανοιχτό γκρι χρώμα στο στήθος και στο πρόσωπο. Εχει κοντό ανοιχτόχρωμο ράμφος, είναι μεσαίου μεγέθους και έχει ένα πολύ κακόηχο κρώξιμο.

    Από τη μικρή συμβίωσή μου μαζί του -γιατί η θεία Ευγενία φρόντισε να προμηθεύσει παπαγαλάκια όλη την οικογένεια- έμαθα ότι τρώει φρούτα, καρπούς και έντομα. Είναι επίσης ιδιαίτερα κοινωνικός, αφού η πρωινή παρέα στις έξι είναι γεγονός, όπου και να βρίσκονται φυλακισμένοι ψιττακίσκοι.

    Από την έρευνα του Παναγιώτη Λατσούδη επαληθεύθηκαν οι παρατηρήσεις αυτές. Εμαθα επίσης ότι σε μια φωλιά μπορεί να συμβιούν τρία τουλάχιστον ζευγάρια, ενώ κάθε ζεύγος δεν περιορίζεται σε ένα μόνο "σπίτι", αλλά μπορεί να μοιράζεται δύο ακόμα διαφορετικά "διαμερίσματα" σε μια περιοχή. Eίναι το μοναδικό είδος παπαγάλου που φτιάχνει φωλιές από κλαδιά και μάλιστα αρκετά μεγάλες. Στη δίαιτά του συμπεριλαμβάνονται επίσης οι σπόροι από τα κυπαρισσόμηλα, οι χουρμάδες φοινικοειδών και ιδιαίτερα του Φοίνικα των Καναρίων, αλλά και οι καρποί του επίσης εξωτικού δέντρου Μελιά που υπάρχει στη χώρα μας.

    Αν λοιπόν δείτε ένα σμήνος από 100 πρασινωπούς παπαγάλους να πετούν στον ελληνικό ουρανό, μην πανικοβληθείτε. Είναι πια ένα δικό μας ενδημικό είδος που μπορεί να μην έχει καταγραφεί στους επίσημους καταλόγους, αλλά τα καταφέρνει να τρέφεται και να αναπαράγεται χωρίς να ενοχλεί ή να απειλεί κανένα από τα είδη της γηγενούς πανίδας.

    Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΖΑΒΙΤΣΑΝΟΥ

    kathimerini.gr | ΔΑΚΤΥΛΟΛΑΙΜΗΣ ΨΙΤΤΑΚΙΣΚΟΣ

    Το άρθρο αναδημοσιεύεται στο PetBirds κατόπιν αδείας της συγγραφέως
     

    Συνημμένα Αρχεία:

  2. Greek yorkshire

    Greek yorkshire PB Member

  3. Stavros

    Stavros PB Administrator Staff Member

Μοιραστείτε

Φόρτωση...