Σπίνος - Fringilla coelebs

  1. Ο σπίνος είναι από τις πιο δημοφιλής σπίζες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Άλλες ονομασίες του στην Ελλάδα είναι Λιαράς, Τσιώνα, Τσόνος και Χιονίτσι, γιατί λέγεται ότι με το επίμονό του κελάηδημα προαναγγέλλει τον ερχομό του χιονιού.

    Ο Σπίνος, το Σπουργίτι του Δάσους

    Είναι ένα πολυάριθμο και ευρύτατα διαδεδομένο ωδικό πουλί που ενδημεί στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη, την Τουρκία και την Ασία. Το χειμώνα η χώρα μας δέχεται και άφθονους χειμερινούς σπίνους από τις πιο παγωμένες βόρειες χώρες. Την άνοιξη αναχωρούν πάλι και επιστρέφουν στον τόπο από όπου προήλθαν, προκειμένου να ετοιμαστούν για την αναπαραγωγή.

    Οι κοινοί σπίνοι ζουν και αναπαράγονται μέσα σε πόλεις, σε πάρκα, σε κήπους και ελαιώνες, σε αραιά δάση όλων των τύπων με θαμνώδεις εκτάσεις, σε αμπελώνες, σε καλλιέργειες, αλλά και σε υγρότοπους. Θεωρούνται από τα χρήσιμα πουλιά διότι τρώνε πολλά έντομα τα οποία καταστρέφουν τις καλλιέργειες.

    Εμφανισιακά χαρακτηριστικά του Σπίνου

    Ο σπίνος είναι εύκολα αναγνωρίσιμος μιας και έχει το μέγεθος σπουργιτιού, αλλά είναι ελαφρώς λεπτότερος και με πιο μακριά και ψαλιδωτή ουρά. Το μέγεθός του φτάνει τα 14-16 εκατοστά. Έχει κομψό παράστημα, πολύ όμορφο φτέρωμα με λαμπερά χρώματα.

    σπίνος spinos.jpg

    Οι αρσενικοί σπίνοι έχουν γκριζογάλανη κορώνα και σβέρκο, καστανοκόκκινο μανδύα, τα πλαϊνά του κεφαλιού και το στήθος έχουν ένα ροδοκανελλί χρώμα. Οι φτερούγες τους έχουν διπλή λευκή ρίγα, λευκά πλαϊνά ουράς και γκριζοπράσινο ουροπύγιο.

    Το θηλυκό έχει ελαφρώς θαμπότερα χρώματα. Είναι γκριζοπράσινο από πάνω με ελαφριά καφετιά απόχρωση, έχει πιο στενές ρίγες στις φτερούγες, ενώ η κοιλιά του έχει ωχρό, γκριζόλευκο, χωρίς σημάδια φτέρωμα.

    Είναι πολύ έξυπνο και κοινωνικό πουλί και συνήθως σχηματίζει χαλαρά σμήνη με πουλιά του είδους του αλλά και μικτά. Κινείται με άνεση και ευκολία τόσο στο έδαφος ψάχνοντας για τροφή, όσο και πετώντας με δυνατό και κυματοειδές πέταγμα, όπως όλες οι σπίζες, ενώ προσγειώνεται με ακανόνιστους ελιγμούς.

    Η Αναπαραγωγή του Σπίνου

    Ο σπίνος αναπαράγεται συνήθως κατά τους ανοιξιάτικους μήνες γεννώντας 2 φορές τον χρόνο από 3-5 αυγά τα οποία και επωάζει για 12-14 ημέρες. Επιλέγει να χτίσει τη φωλιά του σε διχάλες δέντρων σε τέτοιο σημείο που να μην εύκολα ορατό από τους εχθρούς του. Για τον λόγο αυτό προσπαθεί να καμουφλάρει την ανοιχτή καλαθόσχημη φωλιά του εξωτερικά με βρύα και λειχήνες προκειμένου να αποφύγει τη επίθεση από τα ιπτάμενα αρπαχτικά όπως γεράκια, αλλά και από ζώα όπως γάτες, φίδια και ποντίκια. Οι νεοσσοί "απογαλακτίζονται" σε ένα μήνα περίπου.

    Η διατροφή του σπίνου περιλαμβάνει σπόρους, διάφορα έντομα, αλλά δείχνει και σαφή προτίμηση σε φρούτα και λαχανικά.

    Πολλά τραγούδια αλλά και ποιήματα έχουν γραφεί για το δυνατό, επίμονο και κελαρυστό κελάηδημα του, το οποίο κυριαρχεί σε κάθε μέρος όπου διαμένει. Αλλάζει τόνο, ύφος και χαρακτηριστικά στο κελάηδημά του ανάλογα με το αν κάθεται σε κλαδί ή κελαηδεί εν πτήση και το διαφοροποιεί ανάλογα με την φάση που βρίσκεται. Άλλες φορές το κάλεσμα του θυμίζει τσιχλαηδόνι και άλλοτε πευκοδρυοκολάπτη. Γεγονός όμως αναμφισβήτητο είναι ότι ο σπίνος έχει μελωδικότατο κελάδημα σε βαθμό που πολλοί το μπερδεύουν με το αηδόνι.

    Γαλάζιος σπίνος fringilla teydea

    Συγγενείς με τον κοινό σπίνο είναι ο Γαλάζιος σπίνος fringilla teydea, ο οποίος εμφανίζεται σε πευκοδάση στα Κανάρια νησιά.

    [​IMG]

    Είναι ελαφρώς πιο μεγαλόσωμος από τον κοινό σπίνο, με ανοιχτόγκριζο κωνικό, δυνατό και μακρύ ράμφος και όπως μαρτυράει το όνομά του έχει γκριζογάλαζο χρώμα.

    Χειμωνόσπινος Fringilla montifringilla

    Ο χειμωνόσπινος Fringilla montifringilla, επισκέπτεται την χώρα μας τους χειμερινούς μήνες προερχόμενος από την Βόρεια Ευρώπη. Μοιάζει αρκετά σε μέγεθος και σχήμα με τον σπίνο, διαφέρει όμως ως προς το χρωματισμό του φτερώματος, που διαφοροποιείται ανάλογα με τις εποχές.

    [​IMG]

    Το καλοκαίρι το αρσενικό έχει μαύρο ράμφος, κεφάλι, μανδύα, σβέρκο και ώμους σε σκούρο μπλε, ενώ ο λαιμός, το στήθος και τα φτερά είναι κανελοκίτρινα, σχεδόν πορτοκαλί, χωρίς κηλίδες, ενώ τα θηλυκά έχουν πιο γκριζωπές και μπεζ αποχρώσεις.

    Το χειμώνα το ράμφος του αρσενικού γίνεται λευκοκίτρινο με μαύρη άκρη, ενώ το σκούρο μπλε φτέρωμα του κεφαλιού αντικαθίσταται από ένα σκούρο γκρι φτέρωμα δίνοντας του μια πιο ανάλαφρη εμφάνιση. Το κελάηδημά του είναι επίσης μελωδικότατο, κρυστάλλινο αλλά με μια μελαγχολική διάθεση.

    Ονομασία: Σπίνος
    Λατινική Ονομασία: Fringilla Coelebs
    Αγγλική Ονομασία: Common Chaffinch
    Τάξη: Στρουθιόμορφα
    Οικογένεια: Σπιζίδες
    Γένος: Fringilla
    Είδος: F. coelebs

    Δείτε ακόμη
    Πώς ονομάζετε τον Σπίνο στην περιοχή σας;

    Συζητήσεις
    Forums Ιθαγενών Πουλιών

    Μοιραστείτε

    Ετικέτες Αρθρου

    Σχετικά με τον Συντάκτη

    Stavros
    eva vrs, ianos, maria p και 1 ακόμη άτομο έκαναν like!

Σχόλια

Για να σχολιάσετε το Άρθρο πρέπει να είστε μέλος μας. Η εγγραφή διαρκεί λιγότερο από 1', είναι δωρεάν και μπορείτε να την κάνετε εδώ!
  1. Diamante de gould
    Σε έξοδο μου στην εξοχή το Σαββατοκύριακο, παρατήρησα 3-4 κοπαδάκια σπίνων 4 έως 6 ατόμων. Μου έκανε εντύπωση πως σε όλα (ακόμα και στα δυο με μεγαλύτερο αριθμό) υπήρχε μόνο ένα αρσενικό. Υπάρχει περίπτωση να έχουν ήδη απογαλακτιστει τα μικρά της πρώτης γεννάς ή απλώς ήταν τα περισσότερα θηλυκά από σύμπτωση.

    Μιλάω για μέρη που τα είδα μαζεμένα να τρώνε στο έδαφος για να μπορώ να βγάλω ένα σχετικό ποσοστό. Είδα αρκετά μόνα τους άλλα και πάλι πολύ περισσότερα θηλυκά. Ξέρω ότι σε άλλα είδη όπως τα αηδόνια πχ έρχονται πρώτα το ένα φύλο στην χώρα μας και αργότερα το άλλο. Γνωρίζετε αν ισχύει κάτι ανάλογο στην περίπτωση του σπίνου;

    Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδη να φεύγουν πρώτα τα αρσενικά και μετά τα θηλυκά; Αναφέρομαι στα άτομα του είδους που έρχονται ως χειμερινοί επισκέπτες στην χώρα μας και όχι στα επιδημικά.
      Stavros likes this.
    1. Κατσίχτης Γιάννης
      Αν πας μια βόλτα στο Σχιστό θα σου λυθεί η απορία σχετικά με τα αρσενικά.
Φόρτωση...