Λοίμωξη του ουροπυγικού αδένα (Ουροπυγίτιδα ή Σπυρί)

  1. Όλα τα πουλιά στα άνω μέρος της βάσης της ουράς (πάνω από την αμάρα) και κάτω από το δέρμα έχουν έναν αδένα, που ονομάζεται ουροπυγικός.

    ουροπυγικός_αδένας_.jpg
    Αυτός ο αδένας παράγει ένα έκκριμα το οποίο περιέχει λιπαρά οξέα και κερί. Το έκκριμα αυτό έχει στιλπνωτικές και αδριαβροχοποιητικές ιδιότητες για το πτέρωμα, ενώ παράλληλα προστατεύει από τη φθορά την κερατίνη (ράμφος και λέπια ποδιών).

    Το πουλί με το ράμφος του μεταφέρει το έκκριμα και στιλπνώνει το πτέρωμα το ράμφος και τα πόδια του, καθημερινά και ειδικότερα μετά το μπάνιο. Στα υδρόβια πτηνά (πάπιες κτλ) ο αδένας αυτός είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένος.

    Φλεγμονή ουροπυγικού αδένα

    Κατά τη διαδικασία συλλογής και μεταφοράς του εκκρίματος, ο αδένας πληγώνεται από το ράμφος και στη συνέχεια μολύνεται, πρήζεται και κοκκινίζει ελαφρά, δηλαδή δημιουργείται τοπική φλεγμονή, που αποφράσσει τους πόρους του αδένα (εικόνα 2).

    Το έκκριμα τότε εγκλωβίζεται, γίνεται πιο πηχτό και σκληραίνει. Να τονίσω ότι μερικές φορές μολύνεται από μύκητες, βακτήρια, ενώ κτηνιατρικοί κύκλοι αναφέρονται και σε κληρονομικότητα. Σίγουρα πάντως ένα πτηνό που θα το εμφανίσει θέλει προσοχή και στο μέλλον γιατί είναι πιθανό να ξαναεμφανιστεί.

    Συμπτώματα

    Το πουλί υποφέρει, είναι ανήσυχο, κουνά συνεχώς την ουρά και τσιμπά τον αδένα, δεν τρώει, αδυνατίζει και διπλώνεται. Σε σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να επέλθει και θάνατος.

    Προσοχή: Η παλιά συνήθεια, να τρυπούν το μολυσμένο αδένα με πυρωμένη καρφίτσα και να πιέζουν με τα δάκτυλα για να βγάλουν την πηκτή ουσία, είναι επικίνδυνη και πολλές φορές θανατηφόρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, εκτός από την αυξημένη πιθανότητα μόλυνσης, καταστρέφονται οι πόροι, με αποτέλεσμα ο αδένας να καθίσταται μη λειτουργικός.

    Θεραπεία

    Η πιο συχνή θεραπεία είναι η εφαρμογή μίγματος μπενταντίν με γλυκερίνη ή ελαιολάδου στην περιοχή 1 φορά ημερησίως μέχρι να ξεκοκκινήσει η περιοχή και να φύγει το πρήξιμο (οίδημα).

    Επιπλέον, λόγω της λοίμωξης δίνουμε αντιβίωση σύμφωνα με τις οδηγίες του σκευάσματος και επιπροσθέτως εάν έχει αδυνατίσει το πτηνό για 3 ημέρες δεξτρόζη και μετά για 1 εβδομάδα πολυβιταμίνες.

    Σε ένα βιβλίο που έχω στην κατοχή μου αναφέρεται ως θεραπεία:

    Συνιστάται η χορήγηση αντιβιοτικών, σουλφοναμιδών ή κινολονών για 5-7 ημέρες, σε συνδυασμό με ψεκασμό με τοπικό αντισηπτικό. Μετά τον ψεκασμό, συνιστάται η τοποθέτηση ελαιολάδου ή γλυκερίνης (2 σταγόνες) πάνω στον αδένα. Επιβάλλεται το πουλί να κάνει συχνά μπάνιο.

    Βιβλιογραφία
    • Οι ασθένειες των καναρινιών, ωδικών και καλλωπιστικών πουλιών Dr K. Tατσιράμου.
    • Προσωπική εμπειρία – νουθεσίες πτηνιάτρου.
    Foto
    By Ralf Pfeifer, Ralf Pfeifer 14:34, 26. Mar. 2009 (CET) (Own work) GFDL or CC-BY-SA-3.0, via Wikimedia Commons.

    Μοιραστείτε

    spirit, Eleanna, Phantomas και 1 ακόμη άτομο έκαναν like!

Πρόσφατες Κριτικές

  1. misalouris
    5/5,
    "Πολύ καλό"

Σχόλια

Για να σχολιάσετε το Άρθρο πρέπει να είστε μέλος μας. Η εγγραφή διαρκεί λιγότερο από 1', είναι δωρεάν και μπορείτε να την κάνετε εδώ!
Φόρτωση...