Ευθανασία στα πουλιά

  1. Η ευθανασία είναι το πιο σημαντικό και ίσως το πιο δύσκολο σημείο στο οποίο κάποιος ο οποίος ασχολείται επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά με την εκτροφή πουλιών, θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη σημασία! Είναι νομίζω η πιο εξειδικευμένη αναφορά στην όλη "μαγεία" της εκτροφής των αγαπημένων φίλων μας!

    Μπορεί να μην έχετε διαβάσει σε κάποιο άλλο φόρουμ κάτι αντίστοιχο, ίσως επειδή είναι σκληρό, αλλά νομίζω ότι οι αγαπημένοι φίλοι μας δικαιούνται αυτής της μεταχείρισης εάν έρθει εκείνη η ώρα!

    Είναι μια διαδικασία κατά την οποία θέτουμε τέλος στη ζωή ενός πουλιού, το οποίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επανέλθει, είτε αυτό προέρχεται από ατύχημα, είτε επειδή το πουλάκι γεννήθηκε με κάποια παραμόρφωση (πχ περίπτωση γενετήσιας ανωμαλίας στα πόδια, με αποτέλεσμα το πουλάκι να μην μπορεί να σταθεί όρθιο ή να κουρνιάσει) και η μετέπειτα εξέλιξή του, όσο και αν στενοχωρεί κάποιους που θέλουν να το κρατήσουν στη ζωή, δεν θα είναι φυσιολογική με πιο πιθανό γεγονός το θάνατο!

    Μη αποδεκτές - συνιστώμενες μέθοδοι ευθανασίας

    Έγχυση αέρα - Air embolism
    Μπορεί να συνοδευτεί από σπασμούς, οπισθότονο και κραυγές! Εάν επιλέξει κάποιος αυτή τη μέθοδο θα πρέπει πρώτα να έχει αναισθητοποιήσει το πτηνό.

    Χτύπημα στο κεφάλι - Blow to the head
    Απαράδεκτη για τα περισσότερα είδη.

    Κάψιμο - Βurning
    Χημική ή θερμική μέθοδος καύσης ενός πτηνού αποτελεί μη αποδεκτή μέθοδο ευθανασίας.

    Χλωράλη ένυδρη - Chloral hydrate
    Απαράδεκτη σε σκύλους, γάτες, μικρά θηλαστικά και πτηνά.

    Χλωροφόρμιο - Chloroform
    Καρκινογόνο και εξαιρετικά επικίνδυνο για τους ανθρώπους.

    Κυανιούχα - Cyanide
    Πολύ επικίνδυνο για τους ανθρώπους και ο τρόπος θανάτου προκαλεί εξαιρετικά αντιαισθητικά αποτελέσματα.

    Αποσυμπίεση - Decompression
    Τα πιο πολλά μέσα αποσυμπίεσης έχουν κατασκευαστεί με τρόπο τέτοιο ώστε να προάγουν 15-60 φορές πιο γρήγορα το φαινόμενο σε σχέση με αυτά τα όρια που συνίστανται ως βέλτιστα για τα ζώα, με αποτέλεσμα να προκαλούν έντονους πόνους, αφαίμαξη, εμετό, σπασμούς και ούρηση στα ζώα.

    Επίσης πολύ βασικό είναι ιδίως στα ανώριμα πτηνά τα οποία είναι πιο ανεκτικά στην υποξία, ότι απαιτείται μεγαλύτερος χρόνος αποσυμπίεσης σε σχέση με τα ενήλικα, πριν αυτά σταματήσουν να αναπνέουν.

    Πνιγμός - Drowning
    Ο πνιγμός δεν πρέπει να αποτελεί μέσο ευθανασίας. Είναι μια εντελώς απάνθρωπη μέθοδος.

    Αφαίμαξη - To drain of blood
    Λόγω του stress που προκαλεί η επερχόμενη υποογκαιμία στα ζώα συνίσταται, αν χρησιμοποιηθεί ως μέθοδος, να γίνει σε ζώα τα οποία πρώτα έχουν αναισθητοποιηθεί.

    Φορμαλίνη - Formalin
    Άμεση εμβάπτιση του ζώου μέσα σε φορμαλίνη, ως μέσο για την ευθανασία, αποτελεί απάνθρωπη μέθοδο.

    Υποθερμία - Hypothermia
    Πρόκληση υποθερμίας για την ευθανασία ενός ζώου αποτελεί απάνθρωπη και μη αποδεκτή μέθοδο.

    Αναισθητικά - Neuromuscular blocking agents
    Όταν χρησιμοποιηθούν μόνα τους προκαλούν αναπνευστική προσβολή πριν από την απώλεια της συνείδησης στα ζώα και έτσι το ζώο μπορεί να αντιλαμβάνεται την αγωνία και τον πόνο αφού έχει ακινητοποιηθεί και για κάποιο ορισμένο χρονικό διάστημα έως ότου επέλθει το μοιραίο.

    Ταχεία κατάψυξη - Rapid freezing
    Δε θεωρείται ότι χειρότερο. Παρόλα αυτά αν χρησιμοποιηθεί θα πρέπει το ζώο να είναι αναίσθητο.

    Στρυχνίνη - Strychnine
    Προκαλεί βίαιες συσπάσεις και επώδυνες μυϊκές συστολές.

    Τricaine (Finquel) ή MS-222
    Είναι μία λευκή σκόνη που χρησιμοποιείται για νάρκωση ή αναισθησία ή ευθανασία σε ψάρια (κυρίως της τάξης των Σαλμονιδών - Salmonids).

    Αποτελεί το μοναδικό επιτρεπόμενο αναισθητικό στις ΗΠΑ για ψάρια τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Δεν αποτελεί σωστό μέσο ευθανασίας για τα πουλιά.

    Συνιστώμενες μέθοδοι ευθανασίας

    Διοξείδιο του άνθρακα - Carbon Dioxide
    Συνίσταται από τις περισσότερες ομάδες ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων σε ολόκληρο τον κόσμο. Αποτελεί μία φτηνή λύση προϋποθέτει όμως την αγορά ενός θαλάμου που θα χρησιμοποιείται για την ευθανασία.

    Είναι εύκολα διαθέσιμο και μπορεί να αγοραστεί σε κυλίνδρους συμπίεσης αερίων. Είναι άφλεκτος, μη εκρήξιμη ένωση και προκαλεί μικρή αγωνία και ελάχιστο stress στα πτηνά.

    Η μέθοδος αυτή αποτελεί μία πολύ καλή λύση αρκεί το διοξείδιο του άνθρακα να προέρχεται από κυλίνδρους συμπίεσης αερίων και όχι από χημική αντίδραση ή από κινητήρα εσωτερικής καύσης.

    Μονοξείδιο του άνθρακα - Carbon Monoxide
    αποτελεί πολύ καλή λύση όπως και το διοξείδιο του άνθρακα μόνο που είναι πολύ πιο επικίνδυνο λόγω του ότι είναι άχρωμο και άοσμο αέριο και μπορεί πολύ εύκολα να δηλητηριάσει και τον άνθρωπο. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και να χρησιμοποιείται μόνο με την κατάλληλη εγκατάσταση.

    Εισπνεόμενα αναισθητικά - Inhaled Anesthetics
    Εξαιρετικά αποτελεσματικά αρκεί να δοθούν σε κατάλληλες δόσεις για την πρόκληση σίγουρης ευθανασίας.

    Μερικά από αυτά είναι η αλοθάνη, το ενφλουράνιο, το ισοφλουράνιο, το σεβοφλουράνιο, το μεθοξυφλουράνιο και το δεσφλουράνιο με ή χωρίς το υποξείδιο του αζώτου. Είναι ουσίες σχετικά ακριβές και δυσεύρετες στο εμπόριο.

    Άζωτο ή Aργό - Nitrogen or Argon
    Τα δύο αυτά αδρανή αέρια είναι σχετικά ασφαλή στη χρήση τους (μη τοξικά σε χαμηλές συγκεντρώσεις). Η χρήση αυτών των δύο αερίων μπορεί να προκαλέσει stress στα πτηνά εάν ο θάλαμος ευθανασίας δεν πληρωθεί γρήγορα ώστε να έχει λιγότερο από 2% οξυγόνο σε μικρό χρονικό διάστημα.

    Καλό θα είναι τα ζώα να έχουν μια μικρή νάρκωση πιο νωρίς. Αν και τα δύο αυτά αέρια είναι πολύ αποτελεσματικά, άλλες μέθοδοι ευθανασίας, θα πρέπει να είναι προτιμότερες.

    Πυροβολισμός - Gunshot
    Επικίνδυνη μέθοδος αλλά αποτελεσματική. Θα πρέπει ο εκτελών να έχει μία συνεπή και αποτελεσματική τεχνική.

    Αποκεφαλισμός - Decapitation
    Γρήγορη και πολύ συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος στα πτηνά.

    Βαρβιτουρικά - Barbiturates
    Η ενδοφλέβια ένεση είναι απαραίτητη για πιο γρήγορα αποτελέσματα και απαιτεί εκπαιδευμένο προσωπικό.

    Θα ήθελα να μου πείτε τη γνώμη και τις σκέψεις σας για το θέμα της ευθανασίας στα πουλιά. Κάθε άποψη είναι πάντα δεκτή, απλά επειδή είναι λεπτό το θέμα και φαντάζομαι υπάρχουν πολλές και αντικρουόμενες απόψεις, θα ήθελα πολύ να τις παραθέσετε! Σας ευχαριστώ προκαταβολικά!

    Πηγή
    American Veterinary Medical Association (AVMA)

    Μοιραστείτε

    Άρεσε στους Georgina και maria p.

Σχόλια

Για να σχολιάσετε το Άρθρο πρέπει να είστε μέλος μας. Η εγγραφή διαρκεί λιγότερο από 1', είναι δωρεάν και μπορείτε να την κάνετε εδώ!
  1. maria p
    Οι ενδεικνυόμενες μέθοδοι αφορούν τα πτηνά συντροφιάς, σε περίπτωση ανίατης επώδυνης ασθένειας έτσι;
    Δεν είναι μέθοδοι ανώδυνης θανάτωσης βρώσιμων οικόσιτων πουλερικών.
      Stavros likes this.
    1. Stavros
      Δεν έχω διαβάσει το πρωτότυπο κείμενο Μαρία. Ίσως ο συντάκτης - μεταφραστής xxx του άρθρου μπορεί να μας πει περισσότερα.
      maria p likes this.
  2. Ariadnh
    Διαβάζω το θέμα και μου σηκώνεται η τρίχα :(. Από τη μια η ευθανασία είναι επιλογή για να μην βασανίζεται το ζώο και είναι εγωιστικό να το κρατάμε στη ζωή για να υπάρχει και να το βλέπουμε. Να ταλαιπωρείται αλλά εμείς θα το έχουμε κοντά μας.

    Από την άλλη όμως με ποιο δικαίωμα αφαιρούμε μια ζωή; Μια ζωή που αγαπήσαμε και μας αγάπησε; Γιατί να μην μείνουμε κοντά του ως το τέλος;

    Διάβασα το θέμα που έγραψε η φίλη Πόπη Μπού πιο πάνω και δάκρυσα. Την ένιωσα, την κατάλαβα. Μακάρι ο πόνος να έφυγε και να έμειναν μόνο οι αναμνήσεις που είχες με τον σκύλο σου. Λένε πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.

    Είναι δύσκολο να πάρεις αυτή την απόφαση. Να αφαιρέσεις τη ζωή κάποιου που λάτρεψες.
  3. Γιώργος -
    Και εγώ θετικός είμαι, όχι μόνο σε όλα τα ζώα αλλά και στους ανθρώπους. Όταν κάποιος επιλέξει την ευθανασία επειδή έχει κάποια ανίατη νόσο αλλά και τρομερά επώδυνη, η μοναδική λύτρωση είναι η ευθανασία. Έτσι και τα ζώα άμα υποφέρουν από πόνους και δεν μπορούν να γιατρευτούν η ευθανασία είναι η καλύτερη λύση.

    IxNiLaTiS πολύ λεπτή η ιστορία σου... τι να σου πω. Θεώρησες ότι αυτό είναι σωστό.
  4. IxNiLaTiS
    Γεια σας. Θα ήθελα την προσοχή σας σε κάτι.

    Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι (ανώμαλοι και διαταραγμένοι) που ηδονίζονται να προκαλούν πόνο ή και επώδυνο θάνατο στα ζώα. Ο κατάλογος με τις "Μη αποδεκτές - συνιστώμενες μέθοδοι ευθανασίας" απλά τους δίνει ιδέες να εξασκήσουν το "χόμπι" τους. Νομίζω ότι θα έπρεπε να αφαιρεθεί και να μείνει μόνον ο κατάλογος με τις προτεινόμενες μεθόδους.

    Όσον αφορά την ευθανασία, πλέον είμαι θετικός. Το αγαπημένο μου σκυλί (με το οποίο κοιμόμασταν μαζί για 8 χρόνια) έπαθε νεφρική ανεπάρκεια και δεν είχα την ψυχική δύναμη να του κάνω ευθανασία. Τώρα γνωρίζω ότι το αδίκησα, γιατί όχι μόνον δεν του έκανα ευθανασία, αλλά το "περιποιόμουν" κιόλας ώστε να παρατείνω το μαρτύριό του. Το πηγαινοέφερνα μέσα σε ένα καλάθι, με τον ορό στο χέρι. Νομίζω ότι αν είχε τρόπο να διαλέξει, θα διάλεγε την ευθανασία.

    Αυτά, και συγχαρητήρια για το φόρουμ και τα άρθρα.
  5. GreenRed
    Αυτές τις μέρες περιμένω από την Αγγλία τη βιοψία για τον Άρμα μου.

    Σκέφτομαι θετικά, αλλά ταυτόχρονα ψάχνω να βρω και το όριο στην περίπτωση που. Το σκέφτομαι, όταν το βλέπω με το κολάρο που τον αποτρέπει από το εγχειρισμένο σημείο, να χτυπάει αριστερά-δεξιά. Σκέφτομαι ότι, ελεύθερος στη φύση, όταν θα ήταν ανήμπορος πια, θα "έφευγε" κουρνιασμένος κάπου, αδύναμος, πεινασμένος, εξαθλιωμένος, έρμαιο των παρασίτων όπως ήταν κουτάβι, όταν τον μάζεψα.

    Βέβαια, δεν είναι ελεύθερος στη φύση και αυτή είναι η διαφορά. Όμως αυτή η διαφορά είναι που θέτει και ένα όριο στην παρέμβαση μας.
    Μαζί έχουμε περάσει μια ισχυρότατη νευροτοξίνωση από την οποία επανήλθε παρότι ήταν σε πλήρη παραλυσία.

    Δεν είναι οικονομικό το ζήτημα. Τι σύμπτωση και τότε και τώρα, βρίσκομαι σε τρομερή πίεση στα οικονομικα μου, αλλά είναι το μόνο που δεν σκέφτομαι.

    Γιατί, άραγε, είναι παραβίαση η ευθανασία και δεν είναι η εξελιγμένη πια διατροφή, οι εξελιγμένες θεραπείες, διαγνώσεις, επεμβάσεις που εφαρμόζουμε στους φίλους μας, κάνοντας τους υγιέστερους και μακροβιότερους;

    Απλά, υπάρχει το όριο. Δεν ξέρω ποιο μπορεί να είναι για τον καθένα, αλλά σίγουρα ακουμπάει σε ένα βασικό κριτήριο. Που σταματάει η εξυπηρέτηση του "εγώ" μας και που, η όποια απόφαση παίρνουμε, έχει να κάνει αποκλειστικά με το ζώο και καθόλου με εμάς!

    Υ.Γ. Δεν ξέρω αν το νόημα της ζωής είναι να παρατείνουμε τις άλλες ζωές. Αντίθετα, πρόσφατα διάβασα ένα καταπληκτικό φιλοσοφικό άρθρο σε κυριακάτικη εφημερίδα ευρύτατης κυκλοφορίας (το λέω για να μην τρομάξετε και ψάχνει το αρμόδιο τμήμα της ασφάλειας για κανέναν υποψήφιο αυτόχειρα του διαδικτύου), που πραγματεύεται τον θάνατο ως ολοκλήρωση της ζωής -και μάλιστα χωρίς θρησκόληπτη αντίληψη- και τη συμφιλίωση μαζί του ως πολύ ζωντανή διαδικασία για τον άνθρωπο.

    Υ.Γ.2 Όσο απορριπτικός είμαι σε περιπτώσεις όπου μια παράταση ζωής εξυπηρετεί την ψυχολογία και μόνο του συντρόφου-ιδιοκτήτη, άλλο τόσο σέβομαι, όσο κι αν διαφωνώ, με λόγους που άπτονται της θρησκευτικής πίστης του καθενός.
  6. Νικολαος Λετας
    Έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές μήπως τελικά δεν πρέπει να έχουμε ζώα ως κατοικίδια; Αν το ζώο είναι μόνο για τροφή τότε δεν υπάρχει συναίσθημα και το σκοτώνουμε, ο άνθρωπος έχει λογική και μπορεί να ζητήσει ευθανασία. Το ζώο όμως;

    Όχι, δεν μπορεί και ούτε ξέρουμε τι θέλει. Επειδή μας αρέσει να δαμάζουμε μετά δεν αντέχουμε τις συνέπειες. Γιατί να έχω το δικαίωμα να κρατάω πουλιά εκτροφής στο κλουβί, το ίδιο ικανά είναι και αυτά να επιβιώσουν αν βρεθούν σε σωστό περιβάλλον, όπως οι παπαγάλοι στην Αθήνα και αλλά ζώα, γάτες, σκυλιά.

    Όλοι ξέρουμε οτι όταν αγοράζουμε ενα ζωντανό η φυσική ακολουθία είναι να πεθάνει είτε από φυσικά αίτια είτε από ατύχημα. Δεν έχω κάνει ευθανασία ποτέ σε ένα ζώο και νιώθω ότι θα είναι τρομερά δύσκολο, αλλά αν το ζωντανό πεθαίνει μέρα με την μέρα και υπάρχει πόνος τότε ποια είναι η καλύτερη λύση;

    Βέβαια, έχω δει και το άλλο, γέρικο σκυλάκι το οποίο είχε μόνο γεράματα και λίγο καιρό ζωής το πήγαν στον κτηνίατρο για ευθανασία, αδιανόητο, να ρωτάω γιατί και να μου λεν ότι είναι γέρος. Δεν έβγαλα άκρη και φυσικά το σκυλί πήγε στον άλλο κόσμο.

    Τελοσπαντων δεν ξέρω αν είμαι σωστός γι' αυτό το θέμα αλλά εγώ αυτά πιστεύω.
  7. asprokanarini
    Γεια σε όλους και καλό μας καλοκαίρι!

    Η ευθανασία είναι ένα δύσκολο θέμα με πολλά ηθικά διλήμματα για όλα τα έμβια όντα. Ανήκει στις περιπτώσεις που ο καθένας, όταν κληθεί να το αντιμετωπίσει θα πρέπει να πράξει κατά "συνείδηση και πιστεύω", όπως λέω κι εγώ.

    Πριν χρόνια αναγκάστηκα να κάνω ευθανασία στο αγαπημένο καναρίνι της φίλης μου, το οποίο είχε βγάλει ένα τεράστιο όγκο στο κεφάλι και υπέφερε. Η φίλη μου θεωρούσε ότι λόγω επαγγέλματος (όχι δεν είμαι εκδοροσφαγεύς!) θα μπορούσα ευκολότερα να πραγματοποιήσω την ευθανασία. Προτίμησα την γρήγορη απόσπαση του κεφαλιού, πιστέψτε με, εξωτερικά απαθής αλλά εσωτερικά σε πλήρη κατάρρευση. Με αναστάτωσε αφάνταστα η όλη διαδικασία και θα προτιμούσα να μην την ξανακάνω ποτέ στη ζωή μου.

    Αυτό που μπορώ να σας πω σίγουρα είναι ότι τη δουλειά αυτή πρέπει να την κάνει κάποιος ξένος και συναισθηματικά αμέτοχος. Όσο για τα ηθικά διλήμματα, προσωπικά δεν έχω κανένα όταν κάποιος 1. καταλαβαίνει και συναισθάνεται (δηλαδή δεν είναι σε κώμα) και 2. πονάει και δεν μπορεί να ελεγχθεί ο πόνος του σε μια τετελεσμένη και μη θεραπεύσιμη κατάσταση.

    Λυπάμαι αν δυσαρεστώ κάποιους αλλά τουλάχιστον για τον εαυτό μου, εύχομαι να υπάρξει κάποιος για να μην υποφέρω. Και για να κλείσω αυτό το ακανθώδες, επαναλαμβάνω θέμα, εάν σε κάθε κατάσταση στη ζωή μας, από την πλέον απλή μέχρι την πλέον περίπλοκη, εξασκηθούμε να βάζουμε στη θέση του άλλου τον εαυτό μας, τότε πολλά θα ήταν διαφορετικά στη ζωή και στον κόσμο.
  8. cvrak
    Είναι σίγουρα μια πολύ δύσκολη απόφαση, όμως πιστεύω ότι σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει επιστροφή είναι καλύτερα να λυτρώνουμε το ζώο από τον πόνο. Μπορεί να τρώνε και να προσπαθούν μέχρι τελευταία στιγμή, αλλά πέρα από το ένστικτο, αν μπορούσαν να έχουν την επιλογή ποιος μας λέει ότι δεν θα διάλεγαν κι αυτά να γλυτώσουν από τον πόνο;

    Φυσικά, το ίδιο πιστεύω και για τους ανθρώπους.
  9. agnos7
    Είναι αλήθεια θλιβερό να συζητάμε αυτό το θέμα αλλά όπως είπε και ο φίλος μας αναγκαίο. Είναι βέβαιο ότι δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα διάλεγε το κάθε ζωάκι η πουλάκι μας σε μια δύσκολη περίπτωση η απόφαση βασίζεται στην γνώμη και τα συναισθήματα τα δικά μας. Σύμφωνα με το θέλημα του θεού αυτό απαγορεύεται.

    Έχω ζήσει κι εγώ δύσκολες καταστάσεις με δικό μου άνθρωπο και ζωάκι. Εκείνη την περίοδο υπήρχε πολύς πόνος, πάρα πολύς πόνος, έφευγα από το σπίτι και το νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσα να το υποφέρω να βλέπω να βασανίζετε και να υποφέρει και να μη μπορώ να βοηθήσω.
    Συναισθηματική φόρτιση τρομερή εκείνη τη στιγμή τι να σκεφτώ; Δύσκολο να πεις.

    Γι΄αυτό πιστεύω ότι ο καθένας αποφασίζει σύμφωνα με το τι θεωρεί καλύτερο εκείνη την ώρα για τον ίδιο αλλά και το σύντροφό του. Και η ζωή είναι πολύτιμη αλλά και ο πόνος και η ταλαιπωρία χωρίς γιατριά απευκταίο. Δύσκολο να πείς σωστό η λάθος
  10. Yasmin
    Όταν δεν υπάρχει επιστροφή, νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερα να διακόπτουμε τον πόνο. Το ίδιο πιστεύω και για τον άνθρωπο, ότι πρέπει να έχει το δικαίωμα της επιλογής, για να μη παρεξηγηθώ το λέω.

    Δυστυχώς οι φαρμακευτικές εταιρίες έχουν βάλει το χεράκι τους, για πολλές ανίατες ασθένειες, λανσάροντας στην αγορά φάρμακα που είτε απλώς "γλυκαίνουν" τον πόνο ή παρατείνοντας το μαρτύριο. Δική μου προσωπική άποψη βέβαια αυτή. Έχω δει και δικό μου άνθρωπο να "ανοίγει" και τον αγαπημένο μου σκύλο, πραγματικά εύχομαι να μην το ζήσετε αυτό ποτέ.

    Από έτσι θεωρείτε ότι πρέπει να απαγορεύεται η διακοπή της μηχανικής υποστήριξης έτσι ώστε να σώζονται ζωτικής σημασίας όργανα, που έτσι συνεχίζεται η ζωή ενός άλλου;
  11. PRO
    Ο σκοπός της ανθρωπότητας είναι η παράταση της κάθε είδους ζωής. Η ευθανασία διακόπτει αυτού του είδους το όραμα και οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί προσβάλλουν το ύψιστο δικαίωμα της ζωής και δημιουργούν επιπλέον σωματικό και ψυχικό πόνο.

    Συγκεκριμένα για τους φτερωτούς μας φίλους δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον να αποκεφαλίζει η να πυροβολεί το πτηνό του ότι και αν έχει αυτό. Μπορώ όμως να φανταστώ κάποιον να σκύβει γύρω από το πρόβλημα του πτηνού του να προσπαθεί να το αντιμετωπίσει και να είναι δίπλα του μέχρι την τελευταία του στιγμή.

    Επίσης πρέπει επιτελούς να καταλάβουμε ότι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης υπάρχει σ΄όλα τα πλάσματα και κανένα δεν θέλει να πεθάνει ότι και αν έχει. Όλοι μας θέλουμε να επιβιώσουμε και να βγούμε νικητές.
  12. gasgamer
    Εγω έκανα μια φορά σε σκύλο αλλά δεν το ξανακάνω.
  13. Marilenaki
    Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις ευθανασία στο αγαπημένο σου ζώο αυτό είναι σίγουρο... Όμως, υπάρχουν και καταστάσεις που είναι μη αναστρέψιμες και βλέπεις ότι το ζώο που αγαπάς υποφέρει και ότι και αν του παρέχεις εσύ για να το βοηθήσεις, αυτό δεν αλλάζει και πρέπει να πάρεις την μεγάλη απόφαση.

    Παλιά είχα πάρει μια μικρή μαύρη κουνελίτσα και της είχα ιδιαίτερη αδυναμία. Μικρή ήμουν τότε (5η δημοτικού) την έπαιρνα παντού μαζί μου και είχαμε αναπτύξει μια πολύ γλυκιά σχέση! Τις είχα μάθει και κόλπα! Είχα δεθεί πάρα πολύ μαζί της.

    Στην 3η Λυκείου δεν ξέρω πως τα κατάφερε... είχα φύγει από το σπίτι για 3ημερο και όταν πήγα να την δω ήταν το πιο φρικτό θέαμα που έχω δει στη ζωή μου. Δεν ξέρω πως αλλά είχε σπάσει την μέση της και περπατούσε μόνο με τα δυο μπροστινά της πόδια, σερνότανε. Από την μέση και κάτω είχα παραλύσει.

    Επιτόπου πήγα σε 2 γιατρούς για να την κάνω καλά (ο πρώτος με το που την είδε πήγε να ετοιμάσει την ένεση!) για 2 εβδομάδες την φρόντιζα όσο πιο καλά μπορούσα, της έδινα κορτιζόνη, αντιβίωση, της έκανα μασάζ στα πόδια για να δω καμιά κίνηση, την καθάριζα πολλές φορές την μέρα γιατί είχε παραλύσει και εκεί και τα έκανε πάνω της.

    Έκανα ότι μπορούσα αλλά δεν μπορούσα να την βοηθήσω. Μέσα σε 2 εβδομάδες εκτός ότι δεν είχε καμιά βελτίωση άρχιζε να ανοίγει από κάτω της, άρχιζε να σαπίζει και ήταν ζωντανή! Το ζώο μου υπέφερε δεν μπορούσα να το βλέπω να πονάει και έπρεπε να το κανω.

    Το τελειωτικό χτύπημα για μένα που δεν θα το ξεχάσω ποτέ είναι ότι ο γιατρός ήθελε βοήθεια και μου είπε να την κρατήσω. Εγώ νόμιζα ότι ήθελε να την εξετάσει και έβγαλε την ένεση και της την κάρφωσε στην καρδιά. Την ένοιωσα μέσα στα χέρια μου να χάνεται από εκεί που ήταν ζωηρή και κουνιόταν σιγά σιγά εξασθενούσε και στο τέλος τίποτα.

    Έκανα μέρες να το ξεπεράσω και ακόμα όταν το σκέφτομαι πονάω. Μισώ τον εαυτό μου γι' αυτό που έκανα αλλά μέσα μου ξέρω ότι έκανα το σωστό. Ήταν πάντοτε ένα ζωηρό, γλυκό κουνελάκι και τις μέρες που ήταν σε αυτή την τραγική κατάσταση δεν το έβαζε κάτω το πάλευε να περπατήσει έστω και με δυο, έτρωγε με λαιμαργία τις αγαπημένες της λιχουδιές και κοιμόταν τόσο ήρεμη στην αγκαλιά μου.

    Η απόφαση που πήρα τότε δεν ήταν επειδή με κούρασε ή δεν μπορούσα να την βλέπω και να την φροντίζω ήταν γιατί έπρεπε επειδή την αγαπούσα και έβλεπα πως θα πεθάνει με πολύ χειρότερο φυσικό τρόπο. Δεν πιστευτώ πως έπρεπε να την αφήσω να πεθάνει έτσι!
  14. Πόπη Μπού
    Μέσα στη χαρά της ζωής μου υπήρχε ένας σκύλος. Μοιράστηκα μαζί του τα τελευταία 13 χρόνια. Μια ζωή, δηλαδή.

    Ένα πρόβλημα υγείας του τα τελευταία χρόνια που αντιμετωπίστηκε με χιλιάδες φάρμακα, του δημιούργησε επί πλέον προβλήματα, εκτός από τη δύση που πλησίαζε. Τα χρήματα που είχα τότε, όλα κι όλα στην άκρη, ήταν δύο χιλιάδες ευρώ, οι οικονομίες μου. Δεν με σταμάτησε τίποτα στο να τα διαθέσω και να τον βοηθήσω να του δώσω παράταση ζωής. Πράγμα που έκανα, δίχως δεύτερη σκέψη.

    Μεγαλόσωμος και αξιοπρεπής, περήφανος και πιστός, ποτέ δεν έδωσε το δικαίωμα να τον μαλώσουμε για κάτι, αφού πολλές φορές μας απέδειξε πως έχει λογική και συναίσθημα περισσότερο κι από μας τους ανθρώπους ίσως.

    Τελευταία, δήλωνε αδυναμία να καθίσει, φαινόταν πως πονούσε πολύ. Υπέφερε από επιληψία. Κάθε μίση ώρα πάθαινε κρίση ,η μισή ώρα όμως έγινε δέκα λεπτά !Τον βοηθούσα να ξαπλώσει, να σηκωθεί. Τελευταία έκανε και την ανάγκη του (συνήθως διαρροϊκά) πια μέσα στο σπίτι.

    Οι φίλοι που τον είχαν γνωρίσει και είναι δεδομένο πως τον αγαπούσαν, μου έλεγαν πως ήρθε η ώρα να του κάνω την ένεση, να τον ξεκουράσω να ξεκουραστώ και εγώ. Το σκέφτηκα, ώρες, μέρες και νύχτες.

    Όπως και όλα τα μέλη της οικογένειας, που κάποιοι συμφωνούσαν μ' αυτή την αποτρόπαια ιδέα. Εγώ ήμουν ανένδοτη.

    Τον έβλεπα και διέκρινα καλά - παρά τα προβλήματα που είχε αγαπούσε τη ζωή, τον ήλιο, το φαγητό, το χάδι. Με κοίταζε στα μάτια και τον ένιωθα σχεδόν να δακρύζει, ίσως από τον πόνο, ίσως απ' την αγάπη του για τη ζωή που καταλάβαινε πως σιγά-σιγά τον εγκαταλείπει.

    Ούτε να σκεφτώ δεν ήθελα, να του στερήσω αυτά που αγαπά. Το θεωρούσα σκληρό, απάνθρωπο, όσο κι αν οι υπόλοιποι μου έλεγαν πως "βασανίζεται". Από την άλλη σκεφτόμουν αν θα μπορούσα να κάνω "αυτή την ένεση" σε κάποιον αγαπημένο άνθρωπο, αν υπέφερε. Θεωρώ πως είναι το ίδιο δύσκολο να το αποφασίσεις, για μένα δεν έχει διαφορά.

    Δεν με ένοιαζε που είχε αλλάξει η ζωή μου, για να τον φροντίζω, δεν έβγαινα πια έξω, συχνά, δεν έκανα όσα θέλω για να είμαι κοντά του, μα η κάθε στιγμή που μοιραζόμουν μαζί του, ήταν για μένα χαρά και όαση.

    Όσο μπορούσε και έκανε έστω ένα βήμα, το κάναμε παρέα, όσο κι αν αυτό ακούγεται άρρωστο ή περίεργο, όπως μου λένε γύρω. Γιατί η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, δεν αφορά μόνο εμάς τους ανθρώπους, μα κάθε ψυχή πάνω στον πλανήτη.

    Ωστόσο κάποια στιγμή πήρα τη λάθος απόφαση, γιατί;

    Γιατί δεν μπορούσα εγώ να τον βλέπω πλέον να κτυπάει από εδώ και από εκεί, κάθε πέντε λεπτά, μου φαίνονταν αιώνας! Κάθε φορά κρυβόταν για να μην τον βλέπω εγώ να υποφέρει! Μέσα στο πόνο του τον τραγικό του πόνο, εκείνος σκεπτόταν εμένα! Και εγώ αντί να του σταθώ, πήρα την ηλίθια απόφαση να του κάνω ευθανασία, για να μην υποφέρω εγώ που τον βλέπω!

    Δεν θα συγχωρέσω ποτέ τον εαυτό μου ,και ξέρετε γιατί; Γιατί τώρα βλέπω ότι ο πόνος της απουσίας του, η έλλειψη του από τη χαρά της ζωής μου, είναι πολύ χειρότερη! Θα μπορούσα να προσπαθήσω περισσότερο, αν είχα το σωστό γιατρό! Τώρα βέβαια είναι πολύ αργά...

    Και το ερώτημα είναι: Ο πόνος ή η αγάπη για ζωή είναι πιο δυνατό σαν συναίσθημα; :(
  15. nikapo76
    Όσο άσχημο κι αν είναι πολλές φορές επιβάλλεται. Ο πιο σύντομος τρόπος κατά την γνώμη μου είναι ο πυροβολισμός και ο αποκεφαλισμός.
  16. aggel
    Συμφωνώ με τους παραπάνω αλλά είναι μια κατάσταση πολύ τραγική και άμα διαδραματιστεί μπροστά σου είναι άσχημο το συναίσθημα. Πιστεύω να γίνεται σε ακραίες περιπτώσεις που το πτηνό και το κάθε άλλο πλάσμα ταλαιπωρείται.
  17. FINCHiii
    Είναι πράγματι ένα ζήτημα που έχει να κάνει με τα βαθύτερα πιστεύω και τις αλήθειες κάθε ατόμου ως ξεχωριστής προσωπικότητας. Πέρα από τα προσωπικά πιστεύω επηρεάζεται από την κουλτούρα και γενικά τον πολιτισμό κάθε κοινωνίας καθώς και τις ηθικές αντιλήψεις που αυτή αποπνέει.

    Προσωπικά πιστεύω πως η ευθανασία δεν πρέπει να γίνεται ούτε στα ζώα ούτε στον άνθρωπο, σε καμιά απολύτως περίπτωση!

    Οι περισσότεροι αυτή τη στιγμή λίγο πολύ μιλάμε εκ του ασφαλούς, εφαλτήριο όμως μιας τέτοιας πράξης ΠΡΕΠΕΙ να είναι η σκέψη για το ποιος ο ρόλος κάθε ζωντανού στη Γη και αν θα πρέπει να γίνουμε οι Θεοί και να αποφασίζουμε εμείς για την τύχη μιας ζωής μόνο και μόνο με βάση τα συναισθήματα μας.

    Θέλοντας να κρατηθώ φειδωλός ολοκληρώνω λέγοντας πως οτιδήποτε και αν αποφασίσουμε σε μια δύσκολη στιγμή, το κάνουμε με βάση την αγάπη μας.
    1. ShadyLady
      Δηλαδή Χρήστο καλύτερα είναι να βασανίζεται (είτε απ' τον πόνο είτε από οτιδήποτε άλλο) το ζώο ή ο άνθρωπος όλη του τη ζωή ή όση του απομένει; Καλύτερα δεν είναι να λυτρωθεί από τον πόνο του γρηγορότερα και πιο ανώδυνα; Φυσικά δεν είναι παίξε γέλασε και δεν είμαστε οι καταλληλότεροι για να πάρουμε μια ζωή, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις πιστεύω είναι ότι καλύτερο, όσο σκληρό και να ακούγεται.
    2. FINCHiii
      Αυτή είναι η θέση μου! Προσωπικά πιστεύω στην ύπαρξη δυο πόνων των σωματικών και των ψυχικών, αν (προσωπικά) μπορούσα να λυτρωθώ σε έναν εξ αυτών θα προτιμούσα τον ψυχικό! Για μένα πόνο έχουν τα συναισθήματα τα οποία εκδηλώνονται μέσα από τις αποφάσεις μας και τις πράξεις μας.
  18. theo40gr
    Και γω πιστεύω πως όταν έχει χαθεί κάθε ελπίδα είναι ότι καλύτερο. Για ζώα και ανθρώπους.
  19. Yasmin
    Την έχω ζήσει και με σκύλο και μάλιστα εύχομαι να μη πάρει ποτέ κανείς τέτοια απόφαση. Πολύ σκληρό, αλλά μερικές φορές είναι μονόδρομος.
      CLIT likes this.
  20. Φαμπιο
    Θα συμφωνήσω με τους προλαλησαντες.

    Πολύ δύσκολη κατάσταση που εύχομαι να μην την ζήσει κανείς.
      CLIT likes this.
Φόρτωση...