Γκιώνης (Otus scops)

Ο Γκιώνης - Otus Scops έιναι μια μικρή κουκουβάγια με μέγεθος περίπου 20 εκατοστών. Το όνομά του προέρχεται από την μονότονη κραυγή που βγάζει ''γκιον''.

Το πτέρωμά του είναι ανοιχτόχρωμο γεμάτο με στίγματα και γραμμώσεις γκριζοκαφέ χρώματος. Το σώμα του και η ουρά του είναι μεγαλύτερο και το κεφάλι του μικρότερο σε αναλογία με την κουκουβάγια. Πάνω απο τα αυτιά του υπάρχουν δεξιά και αριστερά μικρές τούφες τις οποίες ανασηκώνει σε περιπτώσεις φόβου, θυμού όπως συμβαίνει και με τον μπούφο που ανήκει στην ίδια οικογένεια.

Είναι είδος αποδημιτικό και συναντάτε στην Αφρική και Νότια Ευρώπη. Τακτικός επισκέπτης στην χώρα μας απο την άνοιξη. Όπως συμβαίνει με όλα τα πτηνά της οικογένεις είναι νυχτόβια πουλιά και σπάνια θα τον δούμε στο φως της ημέρας.
Την νύχτα βγαίνει για κυνήγι και τρέφεται με έντομα, μικρά ποντίκια, φίδια κτλ και είναι ιδιαιτέρως χρήσιμος και ωφέλιμος στην γεωργία. Φωλιάζει σε κοιλότητες δέντρων, εγκαταλειμμένες φωλιές άλλων πτηνών και κουφάλες δέντρων.
Τον συναντάμε αρκετά συχνά σε κατοικημένες περιοχές, φυτείες και κήπους.

Υπάρχει μια πολύ γνωστή ιστορία, που προσπαθεί να εξηγήσει το κελάηδισμα του γκιόνη. Ήταν, κατά την παράδοση δύο αδερφοί. Τον έναν, που λεγόταν Αντώνης, τον σκότωσε ο άλλος, που μεταμορφώθηκε από τη λύπη του (ή τον μεταμόρφωσε μετά από δική του παράκληση ο Θεός) σε πουλί, που κλαίει τον αδικοχαμένο αδερφό του: "Γκιον! Γκιον!" (και σε παραλλαγές: "Ντον! Ντον!").

Πηγές: ''Βικιπαιδεία''

Φιλικά
Συντάκτης
inca1099
Ο inca1099 είναι μέλος του PetBirds από τις 30 Ιουλ 2006. Έχει διατελέσει Συντονιστής συζητήσεων στα Forum των Παπαγάλων. Ασχολείται με Καναρίνια, Παπαγάλους και Ιθαγενή.

Τα Άρθρα του inca1099.

Σχόλια

Όταν ήμουν μικρή άκουγα αυτό το πουλί, ποτέ δεν είχα δει πως είναι! Μάλιστα παλιότερα έλεγαν πως όταν άκουγες τον γκιόνη σήμαινε πως ο καιρός θα βελτιωνόταν!
 
Να συμπληρώσω οτι ο μύθος που επικρατεί, στα Γιάννενα είναι διαφορετικός ώς προς το όνομα. Γιάννης λεγόταν ο αδερφός που χάθηκε.
 
Γρηγόρη τον μύθο τον ξέρω όλο που είναι σαν ποίημα και είναι πολύ ωραίος! Μου τον έλεγε ο παππούς μου από τα Τρίκαλα και σε όποιον και αν το έλεγα δεν το ήξερε κανένας αυτό το πουλί!

Στο χωριό μου κάθε βράδυ ακουγόταν ο γκιώνης και μέσα στην απόλυτη νέκρα της νύχτας το κλαψιάρικο κάλεσμα του ήταν φοβερό!

Τι μου θύμησες τώρα!

Ήταν 2 αδέρφια
πάντα αγαπημένα ,
πρόβατα βοσκούσαν
σ'αρχοντα μεγάλο,
Γκιώνη λεν τον ένα
Δήμο λέν τον αλλο.

Κάποια μέρα ο Γκιώνης,
δυο αρνάδες χάνει,
ψάχνει δεν τις βρίσκει
τριγυρνά και κλαίει,
έρχεται στη στάνη
τ'αδερφού του λέει.

Βρέθηκε και εκέινος
στην κακιά του ώρα,
άδικα χολιάζει,
σα θεριό θυμώνει,
το μαχαίρι φόρα
και τον εσκοτώνει.

Οι αρνάδες ήρθαν
στο κοπάδι πάλι
και ο φονιάς τις βλέπει.
στέκεται κλαμένος,
γέρνει το κεφάλι μετανοημένος.

Και ο θεός τον είδε
που χτυπά τα στήθη,
κλαίει νύχτα μέρα,
θέλει να πεθάνει,
και τον ελυπήθει
και πουλί τον κάνει.

Και γιαυτό το βράδυ,
αμα σκοτεινιάζει
το πουλί θλιμμένο,
στο δενδρί κλαρώνει
κι'ολη νύχτα κράζει
Γκιώνη Γκιώνη Γκιώνη
 
Τι μου θυμίσατε τώρα! Ο παππούς μου (ο 2ως άνδρας της γιαγιάς μου) ήταν από την Καστάνιανη, απέναντι ακριβώς από την Πυρσόγιαννη. Εγώ από το 1985 που ήμουν 2 χρόνων και κάθε καλοκαίρι μέχρι το 1998 (που πέθανε ο παππούς) έκανα διακοπές εκεί για 2 μήνες. Κάθε βράδυ άκουγα τον γκιώνη και μου έλεγε ιστορίες ο παππούλης μου... Ωραία μέρη και ωραίες εποχές!
 
Μ' έκανες πάλι παιδί με το ποίημα σου φίλε, νύχτα στο χωριό μου κάτω από τον πλάτανο...

Να σαι καλά!
 

Πληροφορίες

Συντάκτης
inca1099
Προβολές
3.696
Σχόλια
5
Ενημέρρωση

Περισσοτερα Είδη - Ράτσες Ιθαγενών Πτηνών

Περισσότερα από inca1099

Μοιραστείτε το άρθρο